เนปิดอร์ เมืองหลวงไร้ชีวิต
15 ธันวาคม 2551
สนามบินมิงกาลาดง สร้างอาคารผู้โดยสารใหม่ ต่างจาก 3 ปีก่อนชัดเจน ภายนอกไม่เปลี่ยนแปลงนัก แต่ภายในสะอาดและ ทันสมัยมาก ไม่น่าเชื่อว่าจะดูสบายและผ่อนคลายมากขึ้น มีป้ายโฆษณาสวยๆให้เห็นชัดหลายหลาก
มีป้ายงานศิลปะพม่าที่อ่อนช้อยให้ชื่นใจที่แอร์พอร์ตด้วย ต้อนรับกันด้วยเสน่ห์พม่าเข้าไปเต็มๆตั้งแต่ก้าวแรกทีเดียว
พันธกิจแรกของเรา 18 ชีวิตจะเริ่มต้นที่เริ่มต้นที่เนปิดอร์ และปิ่นมานา เมืองที่นักท่องเที่ยวไปไม่ถึง และน้อยคนที่มีโอกาสไปเห็น แม้จะมีเงินมาก
เนปิดอร์เป็นเมืองหลวงใหม่ของพม่า น้อยคนที่จะเข้าใจว่าเนปิดอร์คืออะไร ปิ่นมานาคืออะไร ใครมีสิทธิ์ไปอยู่เนปิดอร์
ห่างจากเมืองย่างกุ้งไป 320 กิโลเมตร ทางทิศเหนือ มีเมืองเล็กๆเก่าแก่มากชื่อปิ่นมานา เมืองนี้มีภูเขาอันยาวเหยียด อยู่ทางตะวันออกและทางทิศเหนือ ตามหลักโหราศาสตร์แล้วถือว่ายอดเยี่ยม และหลักยุทธศาสตรืถือว่าห่างจากวิถิกระสุนปืนใหญ่ของข้าศึกที่อาจยิงจากอ่าวแถวย่างกุ้ง
การสร้างเมืองใหม่ขึ้นมา บนภูเขาลูกเล็กลูกน้อยจำนวนนัยพันๆลูก กว้างสุดลูกหูลูกตา คล้ายเพชรบูรณ์หรือเขาใหญ่ของไทยเราแต่ความสูงชันของภูเขาไม่สูงเท่าไทย โดยโอบล้อมเอาเมืองปิ่นมานาไว้ภายในจึงเริ่มขึ้น และประกาสว่าเป็นเมืองหลวงใหม่ของพม่า ชื่อว่าเมืองเนปิดอร์ NAYPIDAW ในระดับความสูงของละติจูด เทียบกับเชียงใหม่ของไทย
ผังอย่างง่ายของเนปิดอร์ เป็นสามเหลี่ยม ประกอบไปด้วยศูนย์กลางการบริหารราชการ กระทรวงทบวงกรม ทางตะวันตก สนาบินทางตะวันออก และกองกำลังทหารทางทิศเหนือ ส่วนตรงกลางคือศูย์กลางความเจริญด้านต่างๆ เช่นโรงพยาบาล บ้านพักของข้าราชการระดับสูง ศูนย์การลงทุน ศูนย์อัญมณีและการค้าขายต่างๆ
ที่ต้องรู้คือที่นี่เป็น Wireless free zone สัญญาณโทรศัพท์มือถือถูกตัดหมดด้วยเหตุผลด้านความมั่นคง ดอกเตอร์วินที่เป็นผู้นำทางกับเราจะติดต่อโปรเฟสเซอร์ที่ย่างกุ้งยังต้องใช้โทรศัพท์จากโรงแรมที่พักเลย
การเดินทางจากเมืองเนปิดอร์ ไปเมืองปิ่นมานา 15 กิโลเมตรไปทางตะวันออก จะพบเห็นรถม้า วัวเทียมเกวียน ท้องทุ่งนา และวิถีชนบทที่อยู่ใกล้เมืองหลวงอย่างที่สุด
การเติมน้ำมันรถแบบมาตรฐานจากปั๊มลอยหรือปั๊มหลอดข้างถนน นอกเมืองเนปิดอร์ เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของการเดินทางของเรา เราจะรู้สึกขาดอะไรไปสักอย่างหากไม่ได้เห็นภาพนี้ นอกจกนี้การลงรถไปซื้อกล้วยริมทางก็เร้าใจอย่างยิ่ง
เนปิดอร์ยังเป็นเมืองใหม่เอี่ยมอ่อง มีถนนสี่เลนส์ ข้าราชการระดับสูงจำนวนมากต้องมาทำงานที่นี่ ราชการมีบ้านพักแบบคอนโดสูงสี่ชั้นเป็นจำนวนมากนับร้อยนับพันหลังริมทะเลสาบ ให้พักฟรี ไม่มีลิฟต์หรอกนะครับ ตลาดก็อยู่ไกล จึงเห้นการทำสวนครัวหน้าและข้างคอนโดอยู่ทั่วไป แต่หลายคนไม่อยากมานัก เนื่องจากสิ่งอำนวยความสะดวกยังมีน้อยมาก ผู้คนก็มีน้อย ร้านค้าร้านขายก็น้อยต็มที่ พื้นที่ว่างกว้างขวางสูดสายตา นานๆจะมีรถผ่านมาสักคัน
เป็นเหมือนเมืองร้าง และดูจะเป็นเมืองหลวงที่ไร้ชีวิตชีวาสิ้นดี 
ภาพคนทำงานสร้างถนนพบได้แม้ในกลางกรุงเนปิดอร์ ใช้มือโรยกรวดและเรียงหินทำถนนสี่เลนส์ นี่คือประวิติศาสตร์การสร้างเมืองหลวงโดยแท้ การทำถนนในเวลานี้กำลังเร่งรุดอย่างมาก ตั้งแต่ย่างกุ้งถึงเมืองเนปิดอร์ มีการสร้างโดยรถผสมซีเมนต์และคอนกรีต เราจะเห็นไซตืงานทุก 5 กิโลเมตรทีเดียว แต่ที่น่าประหลาดใจคือไม่พบบ้านเรือนประชาชนหรือเมืองใดเลยตลอด 320 กิโลเมตรที่ถนนสี่เลนส์นี้ทอดผ่านไป ดั้งนั้นการจะเข้าห้องนำห้องท่านั้นไม่มีสถานีบริการน้ำมันดอกท่าน ขอให้เข้าให้เรียบร้อยตั้งแต่ย่างกุ้งทีเดียว อย่าทานเยอะ การเดินทางนานถึง 6 ชั่วโมงไม่สนุกนัก
เราพักที่โรงแรม เดอ ติงกาอา ส่วนราคา 85 เหรียญต่อคืน พักได้ 2 คน รวมอาหารเช้า แต่ราคาสถานทูตลดเหลือ 65 เหรียญ ที่นี่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบ รวมทั้งทีวีข่าวช่อง CNN ช่องเกาหลี ช่องอินเดียและอื่นๆ
และที่นี่เอง เราได้ข่าว CNN เรื่องการยึดสนามบินสุวรรณภูมิตลอดคืน และถูกกลบเสียสนิทด้วยการระเบิดที่โรงแรมทัจ ที่มุมไบ ตอนต่อไปจะพยายามทำให้
หมอหู
