ကဗ်ာ
မင္းတလပြန္ / မတ္ ၁၈၊ ၂၀၀၈
ဒီႏွစ္သႀကၤန္ မင္းေမာင္ျပန္လာမယ္လုိ႕
စိတ္႐ႊင္ကာ ေနေလေတာ့ေမ။
ႏွစ္ၾကာလေညာင္း ရာသီေျပာင္းခဲ့
ေဆာင္းမွသည္ေႏြ ေႏြမွသည္မုိး
ဆုိး႐ြားတဲ့ဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႕
ေမွ်ာ္ေနမဲ့ ေမ့မ်က္ဝန္း
႐ႊန္းလ့ဲတာလား မ်က္ရည္လား။
ပူျပင္းတဲ့ေႏြခါ ေျခာက္ေသြ႕တာအံတုရင္း
ခ်ဥ္ျခင္းတပ္ ၿငိမ္းေအးမႈ ရလုၿပီေမ။
ေဆာင္းမွာတဖန္ ျပင္းထန္တဲ့ေအးခဲမႈ
ဂ႐ုစုိက္ကာ မေနေတာ့ေလနဲ႕
ေႏြးေထြးမဲ့ ေနျခည္ဦး
ကူးလာေတာ့မယ္ ေမ။
မုိးခါမုန္တုိင္း လႈိင္းၾကမ္းေလတုိက္
မုိးၿခိမ္းလုိက္နဲ႕ တၿပဳိက္ၿပဳိက္သြန္း႐ြာ
မုိးသည္းခါလည္း စိတ္ထဲအားငယ္
ရင္ဝယ္လႈိက္ေမာ ဆႏၵမေစာနဲ႕
ခ်စ္ေသာ ဧကရီ၊ ျမတ္ေဒဝီ။
"သီလ သမာဓိ ပညာ"ကုိ
"သတိ" ဆုိတာနဲ႕ ခြၽန္းအုပ္လုိ႕
ထုတ္ျခင္းေပါက္ အေမွာင္ထုကုိ
ေဖာက္ခြင္းကာ ႐ွင္းပစ္ၿပီးရင္
အာ႐ုဏ္သစ္ အားမာန္အစစ္ေတြနဲ႕
ကာယ ဥာဏ္ စာရိတၲ တသြယ္
မိတၲ ေဘာဂ ရယ္ေပါင္းလုိ႕
ေကာင္းျခင္းစုံ သရဖူေဆာင္းကာ
မြန္ေျပမွာ ေအာင္ေျမနင္းၾကမယ္ ေမ။
ပူေလာင္မႈေနာက္ ၿငိမ္းေအးေရာက္မယ္
မုိးတုိင္းစဲရင္ ေလေျပတုိက္မယ္
ေအးခဲၿပီးရင္ ေႏြးေထြးလာမယ္
အေမွာင္ထုကုန္ရင္ အလင္းေရာင္မယ္
မုိးသည္းၿပီးရင္ ေနသာလိမ့္မယ္။
မုိးကင္း၊ ေနသာ၊ ေႏြးေထြးပါတဲ့
ေသာကကင္းေဝး ၿငိမ္းေအးလွတဲ့
ကုိယ္တုိ႕ရဲ႕ေဂဟာ ျမတ္မြန္ျပည္မွာ
ေတာ္ေနၾကာ ႏွစ္ကုိယ္အတူ ေနရေတာ့မွာမုိ႕
ေပ်ာ္ကာသာ ေနလွည့္ေတာ့ေနာ္ ေမ။
ပိေတာက္ေတြ ေ႐ႊရည္လူးတဲ့
ထူးတဲ့ဒီႏွစ္ကူးအတာမွာ
မင္းေမာင္ ျပန္လာမယ္လုိ႕။
|
