ကဗ်ာ
သာထြန္းမြန္ / မတ္ ၁၈၊ ၂၀၀၈
ေကာင္းကင္ညိုညို
တိမ္တိုက္လူးလြင့္
မိုးစက္ပြင့္တို႔.....ေၾကြ။
မိုးသည္းေပမဲ့
အနာဂတ္ၾကယ္တို႔ လင္းလက္ခိုနား
ရာမညဌာေန တကၠသိုလ္ေျမမွာ
တနလၤာေန႔ဆို သူသူငါငါ
ပုဆိုးနီနီ အကၤ်ီျဖဴကို
ဆင္ျမန္းၾကသမို႔
ငါတို႔လူမ်ဳိး မ်ဳိးရုိးဂုဏ္ကို
ျပခဲ႔ၾကတယ္။ ။
မိုးကုန္ေဆာင္းအကူး
ျမဴမွဳန္အုပ္ဆိုင္း
ႏွင္းစက္ပြင့္တို႔....ေ၀။
အေအးလြန္ေပမဲ့
အနာဂတ္ၾကယ္တို႔ ေမွးစက္ခိုနား
ရာမညဌာေန တကၠသိုလ္ေျမမွာ
တနလၤာေန႔ဆို သူသူငါငါ
ပုဆိုးနီနီ အကၤ်ီျဖဴကို
ဆင္ျမန္းၾကသမို႔
ငါတို႔လူမ်ဳိး ျဖဴစင္ႏွလုံးသား
ရဲရင့္ေသြးကို
ျပခဲ့ၾကတယ္။ ။
ေဆာင္းႏွင္းျပယ္ေသာ္
ကံ့ေကာ္ရနံ႔ သင္းျမျမ
တကိုယ္တည္းဥၾသ
လြမ္းေတးေလး….ဆို။ ။
ေနရွိန္ပူျပင္း
အိုက္စပ္ေပမဲ့
အနာဂတ္ၾကယ္တို႔ ေပ်ာ္ပါးခိုနား
ရာမညဌာေန တကၠသိုလ္ေျမမွာ
တနလၤာေန႔ဆို သူသူငါငါ
ပုဆိုးနီနီ အကၤ်ီျဖဴကို
ဆင္ျမန္းၾကသမို႔
ငါတို႔လူမ်ဳိး ယဥ္ေက်းမွဳကို
ျပခဲ့ၾကတယ္။ ။
|
