ျမန္မာနယ္စပ္တြင္ ျဖစ္ေပၚေနေသာအက်ပ္အတည္း |
Ashley South / ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ၊ ၂၀၀၇
ေရႊ၀ါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးကုိ ရက္ရက္စက္စက္ ဆက္လက္ဖိႏွိပ္ေနျခင္းဟာ ဗမာျပည္မွာ ထိတ္လန္႕ဖြယ္ေကာင္းေသာလူ႕အ ခြင့္အေရး ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနမ်ားကုိ ႏုိင္ငံတကာ အာရုံစုိက္မွဳေအာက္မွာ ျပန္လည္ေရာက္ရွိသြားပါသည္။
ရန္ကုန္ျမိဳ႕ႏွင့္ တျခားျမဳိ႕က ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားႏွင့္ အရပ္သားမ်ားကုိ ဖမ္းဆီး၊သတ္ျဖတ္သည့္ပုံရိပ္လႊာေတြဟာ ယဥ္ ေက်းေသာျပည္သူလူထုတုိ႕အား တုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခားသြားေစခဲ့သည္။
နားလည္သေဘာေပါက္ထားတာက နအဖစစ္အစုိးရ၏လုပ္ရပ္ေတြအေပၚ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ စက္ဆုပ္ရြံရွာေသာခံစားခ်က္
သည္ ရာစုႏွစ္တ၀က္ေလာက္ (၁၉၆၂ ခုႏွစ္၊ စစ္အာဏာသိမ္းပြဲကတည္းက) ဗမာျပည္ကုိ လြဲမွားစြာ အုပ္ခ်ဳပ္လာခဲ့ေသာ စစ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေတြကုိ ထိေရာက္ေသာနည္းလမ္းျဖင့္ အေရးယူေပးဖုိ႕ေတာင္းဆုိခ်က္ဆီ ဦးတည္သြားေစပါသည္။
တုိင္းသူျပည္သားတုိ႕၏ လူအခြင့္အေရး၊ အရပ္သားအခြင့္အေရး ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရးအခြင့္အေရးမ်ားကုိ ပုိးျပီး ေလးစားလာေအာင္ ဗမာစစ္အစုိးရအား ဘယ္လုိတုိက္တြန္းေဖ်ာင္းဖ်ရမလဲဆုိတဲ့အခ်က္ဟာ ႏုိင္ငံတကာအဖြဲ.အစည္းမ်ားအတြက္ စိန္ေခၚခံေန ရတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါသည္။
စစ္အစုိးရျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဒီမုိကေရစီဆီ တျဖည္းျဖည္း ကူးေျပာင္းသြားရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္မွဳ ပုံစံေျပာင္းေစရာမွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဤလုိအပ္ခ်က္မ်ားသည္ အေခ်အတင္ ေဆြးေႏြးစရာမ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ရွင္း ေနေသာအခ်က္တခ်က္မွာ ဗမာျပည္မွာ အေျပာင္းအလဲ လုိအပ္ေနသည္ ဆုိေသာအခ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ မၾကာေသာအခ်ိန္မွာ။
ထုိအေတာအတြင္း ေက်းလက္ေဒသမွ ျပည္သူလူထုေတြအတြက္မွာ ဘာမွ သိပ္ၾကီးၾကီးက်ယ္ယ္ ေျပာင္းလဲ မသြားေပ။၊ ထုိ အုပ္စုမွာ ဗမာစစ္တပ္ႏွင့္ ဗမာစစ္အစုိးရတုိ႕၏ဖိႏွိပ္မွဳမ်ား၊တခါတေလ အစိုးရမဟုတ္ေသာ လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ ဖိႏွိပ္မွဳမ်ားကုိ ဆက္လက္ခံစားေနရဆဲပင္ ျဖစ္သည္။၊
ေက်းလက္ေဒသရွိ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစုမ်ား၏အေျခအေနအတြက္မူ အထူးခက္ခဲပါသည္။၊ သူတုိ႕သည္ လက္နက္ကုိင္ တုိက္ပြဲ ပဋိပကၡဒဏ္ခ်က္မ်ား၊ဆည္းေျမာင္စသည့္ၾကီးက်ယ္ေသာေဆာက္လုပ္ေရး စီမံကိန္းမ်ား၏ ျခိမ္းေျခာက္မွဳဒဏ္မ်ား၊ သစ္ေတာခုတ္လဲမွဳ၊ မုိင္းေတြတူးေဖၚမွဳစသည့္ သဘာ၀သယံဇာတထုတ္ယူမွဳေၾကာင့္ လူေနထုိင္မွဳဘ၀ ထိခုိက္မွဳဒဏ္မ်ား၊ သူတုိ႕လယ္ေျမေတြကုိ စစ္အစုိးရနဲ႕ တျခားအာဏာရွိသူတုိ.၏သိမ္းယူမွဳ ဒဏ္တုိ႕ကုိပါ ခံေနၾကရသည္။
ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀ုိင္းအေနႏွင့္ ၎တုိ႕၏ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားကုိ မေမ့ရန္ အင္မတန္ အေရးၾကီးသည္။၊ ဒီကေန႔ ဗမာျပည္ တြင္ ျပည္တြင္းဒုကၡသည္ ( ၅)သိန္းေက်ာ္ ရွိသည္။ သူတုိ႕အ မ်ားစုသည္ ျပည္တြင္းတြင္ အဆင္းရဲဆုံး ႏွင့္ အဖိႏွိပ္ခံရဆုံး လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ၿပီး အမ်ားစုမွာ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ မြန္၊ ရွမ္းလူမ်ဳိးေတြႏွင့္ တျခားေသာလူနည္းစုမ်ား ျဖစ္သည္။ ထုိင္း-ျမန္မာနယ္ စပ္တြင္ ဒုကၡသည္စခန္းဆယ္ခုတြင္ ေနထုိင္ေနေသာ ဒုကၡသည္ေပါင္း (၁)သိန္းခြဲ ႏွင့္ (ဗမာျပည္မွ အမ်ားစုျဖစ္ေသာ) ေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမား ႏွစ္သန္းခန္႕တုိ႕ကုိလဲ စုိးရိမ္းမိသည္။
မၾကာမီ ရက္သတၱပတ္အတြင္း အစုိးရထိန္းခ်ဳပ္ရာေဒသမ်ားတြင္ လုပ္ေဆာင္ေနေသာ ႏုိင္ငံတကာ ႏွင့္ ေဒသဆုိင္ရာအဖြဲ႕ အစည္းမ်ားျဖင့္ အေကာင္အထည္ေဖၚေနသည့္ ျပည္တြင္းရွိ လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထားမွဳစီမံကိန္မ်ားကုိ အလွဴေငြထပ္ ေပးမည္ ဟူေသာ ကတိက၀တ္ကုိ ႏုိင္ငံတကာအလွဴရွင္မ်ားက ဗမာျပည္အေျခအေနအေပၚ တုံ.ျပန္သြားပါသည္။
ဤတုံ.ျပန္ခ်က္သည္ လုံး၀သင့္ေလ်ာ္မွဳရွိတဲ့တုံ.ျပန္ခ်က္ျဖစ္သည္။၊ တျခားတူညီသည့္ ဖြံ႕ျဖဳိးမွဳႏွင့္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမွဳကုိ ေဖာ္ျပ ေနေသာႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္စာလွ်င္ ဗမာျပည္သည္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ ႏုိင္ငံျခားအကူအညီရရွိမွဳ အလြန္နည္းပါးသည္။၊ ဗမာျပည္တြင္ ဆင္းရဲေသာလူအုပ္စုအတြက္ ပစ္မွတ္ထားျပီး အကူအညီထပ္ေပးသင့္သည္ ဆုိသည္ကုိ က်ေနာ္တုိ႕ျငင္းခုံေန သည္မွာ ၾကာလွပါျပီ၊ ၎အကူအညီသည္ ေဒသဆုိင္ရာ လူထုအေျချပဳအဖြဲ႕အစည္းမ်ား ကြန္ယက္ႏွင့္ျဖစ္စ္ က်န္းမာေရးႏွင့္ ပညာေရးဌာန စသည့္သင့္ေလ်ာ္ေသာ အစုိးရဌာနမ်ားႏွင့္ဘဲျဖစ္စ္ လက္တြဲျပီး အေကာင္အထည္ေဖၚသင့္ပါသည္။
သုိ႕ေသာ္ျငားလည္း ဗမာျပည္ကို ေပးေသာႏုိင္ငံတကာအကူအညီသည္ အလဟႆသုညရလဒ္ လွည့္ကြက္မျဖစ္သင့္ေပ။ ျပည္တြင္းရွိ ဒုကၡေရာက္ေနသူမ်ားအား ေပးေနေသာအကူအညီကုိ နယ္စပ္ေဒသမွာ ရွိေသာလူအုပ္စုေတြ၏အသုံးစရိတ္ဟု မထည့္တြက္သင့္ပါ။ ဗမာျပည္အေရွ.ပုိင္း ႏွင့္ ထုိင္းႏုိင္ငံတြင္းရွိ ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ ျပည္တြင္းအုိးအိမ္မဲ့သူမ်ားအတြက္မွာ ႏုိင္ငံ တကာ အကာအကြယ္ ႏွင့္ အကူအညီမ်ား လုိအပ္ေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။
ထုိင္ႏုိင္ငံ နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္႐ွိ ဒုကၡသည္မ်ားကုိ ႏွစ္ဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္ ပံ့ပုိးကူညီေနျပီး ဗမာျပည္တြင္ အုိးအိမ္မဲ့သူမ်ား၏ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားကုိ ႏုိင္ငံတကာက အာရုံစုိက္လာေအာင္ ညြန္းျပခဲ့ေသာ အစုိးရမဟုတ္ေသာႏုိင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား အ တြက္မွာ ဘ႑ာေငြ အက်ပ္အတည္းေတြႏွင့္ အျပင္းအထန္ ရင္ဆုိင္ေနၾကရသည္။
Thailand Burma Border Consortium (TBBC) အဖြဲ.ဟာ ဗမာျပည္မွ အုိးအိမ္မဲ့သူမ်ားအတြက္ အုိးအိမ္မ်ားႏွင့္ အစားအစာ မ်ားကုိ ေထာက္ပံ့ေပးေနေသာအဓိက တာ၀န္ရွိ အန္ဂ်ီအုိအဖြဲ.ျဖစ္ပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္အနည္းငယ္အတြင္း တီဘီဘီစီႏွင့္ တျခားေသာအန္ဂ်ီအုိမ်ားအေနႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား၊ အလႊာစုံလူနည္းစုမ်ားႏွင့္ လက္ေရြးစင္မဟုတ္ေသာ လူစုမ်ားအပုိင္းမွာ စခန္း၏ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳအေရးကုိ ပူးေပါင္းပါ၀င္မွဳ ပုိျပီး က်ယ္ျပန္႕လာေအာင္ ဒုကၡသည္အဖြဲ.အစည္းမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္ ခဲ့ပါသည္။
ယေန.ဆိုလွ်င္ နယ္စပ္ရွိ ဒုကၡသည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ.မ်ားက ”အေကာင္းဆုံးေလ့က်င့္မွဳ“ စံနမူနာအျဖစ္ ရပ္တည္ေနပါသည္။
စခန္းတြင္ ကုိယ္စားျပဳေသာ အဖြဲ႕အစည္းအသီးသီးမွာ ကယ္ဆယ္ေရးအေထာက္အပံ့ပစၥည္းမ်ား ျဖန္.ေ၀မွဳ ႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္မွဳ
အေပၚ မိမိ ပုိင္ဆုိင္တဲ့အဆင့္အတန္တစ္ခုကုိ ခံစားေနရျပီး ကမၻာတ၀ွမ္းရွိ ဒုကၡသည္အေျခအေနမ်ားတြင္ သာမန္ မဟုတ္
ေသာအေျခအေနျဖစ္ပါသည္။ ထုိေသာ္ျငားလည္း၊ ၎တုိ႕ေအာင္ျမင္မွဳမ်ားသည္၊ တျဖည္းျဖည္းအႏၱရာယ္ဆုိက္ေရာက္ေနပါ
သည္။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္၊ ေရရွည္ေငြေၾကးျပတ္ေတာက္မွဳေၾကာင့္ ဒုကၡသည္မ်ားကုိ ေပးေနေသာအေထာက္အပံ့ ပစၥည္းမ်ား ျဖတ္ေတာက္ရန္ တီဘီဘီစီအေနႏွင့္ ဖိအားေပခံေနရေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။
ထုိင္း ျမန္မာနယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္ရွိ ဒုကၡသည္မ်ားကုိ ကူညီေနေသာတီဘီဘီစီ ႏွင့္တျခားေသာအန္ဂ်ီအုိတုိ႕အား ႏွစ္ရွည္ၾကာ
ေထာက္ပံ့ေပးလာခဲ့ေသာ အလွဴရွင္မ်ားအေနႏွင့္ ဆက္လက္ျပီး ေထာက္ပ့ံေပးသင့္ပါသည္။ တတိယႏုိင္ငံသုိ႕ အေျခခ်ေန ထုိင္မွဳ ဆုိေသာ “ၾကာရွည္ခံအေျဖ“ ကုိ ဒုကၡသည္ဦးေရအေျမာက္အမ်ား ေခၚေဆာင္ေနပါသျဖင့္ ဆယ္စုႏွစ္အတြင္း စခန္း မ်ား ပိတ္သြားႏိုင္ပါသည္။ ထုိအေတာအတြင္း၌ ဘာပဲျဖစ္စ္ ဒုကၡသည္စခန္းတြင္ သြားေရာက္ေနထုိင္ခြင့္ရရန္ ထုိင္းအစုိးရ အေနႏွင့္ ဘယ္ေလာက္ပင္ ခက္ခက္ခဲခဲ လုပ္ထားေစကာမူ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီေသာလူမ်ားက နယ္စပ္ေဒသသုိ႕ လစဥ္ စုရုံးေရာက္ ရွိလာေနဆဲပင္ ျဖစ္သည္။
ဗမာျပည္တြင္ ျပည္တြင္းစစ္သည္ ( ၁၉၉၀)ခုႏွစ္ေႏွာင္ပုိင္းတြင္ ေနာက္ဆုံးအခန္းသုိ႕ ေရာက္သြားပါသည္။ နအဖႏွင့္တုိက္ေန ဆဲျဖစ္ေသာ လက္နက္ကုိင္အဖြဲ႕အနည္းငယ္တုိ႕မွာ အလြန္ဆုိးရြားေသာအေျခအေနႏွင့္ ရင္ဆုိင္ေနရျပီး သူတုိ႕ထိန္းခ်ဳပ္ထား ေသာနယ္ေျမေအာက္တြင္ ေနထုိင္ေနသည့္ ျပည္သူလူထုေတြက ယခင္ကထက္ ပုိျပီး အႏၱရာယ္ဆုိက္ေရာက္ေနပါသည္။ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေကာင္းေသာ နယ္စပ္တေလွ်ာက္ရွိ လူသားခ်င္းအေျခအေနမ်ား၊ ဗမာျပည္တြင္း၊ျပည္ပမွအုိးအိမ္းမဲ့သူမ်ား၊ ႏွင့္ ဒုကၡသည္မ်ားအား က်ေနာ္တုိ႕၏ ဆက္လက္ေထာက္ပံ့မွဳကုိ ထုိက္ထုိက္တန္တန္ ေပးၾကပါ၊ နယ္စပ္ေျမ႐ွိ လူမ်ား၏ ၾကာ ရွည္ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားကုိ ပစ္ထားရန္ အခ်ိန္မေရာက္ေသးေပ။၊
|
