ကခ်င္တုိင္းရင္းသား အသိတစ္ေယာက္ထံက Email နဲ႔ ဒီစာကုိ ရရွိခဲ့ပါတယ္။

 

ေၾသာ္ သူတုိ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္ဘက္မွာလဲ ကုိယ္တုိ႔ မြန္ျပည္နယ္ဘက္က အျဖစ္နဲ႔ သိပ္မကြာျခားလွပါလား။ စီးပြားေရး အင္မတန္နိမ့္က်တဲ့ ကုိယ္တုိ႔ႏုိင္ငံမွာက ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး စတဲ့ၿမဳိ႕ႀကီးေတြသာမက တျပည္လုံးအပါအဝင္ နယ္စပ္ ေဒသတေလ်ွာက္၊ အထူးသျဖင့္ ထုိင္းနယ္စပ္ ယၡဳစာမွာပါတဲ့  တရုပ္နယ္စပ္ေတြအႏံွ႔ KTV လုိ႔ေခၚတဲ့ ေယာက်ာ္းေလး ေတြ သီခ်င္းဆုိယင္း မိန္းခေလးငယ္ေတြနဲ႔ အပမ္းေျဖခန္းမ်ားေတြကေတာ့ ျပည့္လ်ွံေနေတာ့တာပါပဲ။ အဆင့္ေတြက အမ်ဳိးမ်ဳိးပါပဲ၊ စကၡဳ၊ ေသာတအာ႐ုံကအစ အာ႐ုံငါးပါးစလုံး၊ ၾကည္ျဖဴမႈကုိ ေငြနဲ႔လမ္းခင္းၿပီး ရွာယူလုိ႔ရတဲ့ေနရာတခု လုိ႔ဆုိယင္ မွားႏုိင္မည္မဟုတ္ပါ။

ဘာေၾကာင့္ပါလဲ၊ ကုိယ္တုိ႔တုိင္းျပည္မွာက ေငြေပါၿပီး သူေဌးေတြမ်ားေနလုိ႔လား၊ မဟုတ္တန္ရာ။

တခုေတြးမိတာကေတာ့ တုိးတက္ျဖစ္ထြန္းမႈ အလြန္ျမန္ဆန္လာတဲ့ ဒီေခတ္ႀကီးနဲ႔ လူေတြအမွီလိုက္ၿပီး ရပ္တည္ေနႏုိင္ ၾကရေအာင္ အလုပ္ေတြကုိ ယခင္အယင္ကထက္ ပုိၿပီးလုပ္ကုိင္လာၾကရပါတယ္။ ဝင္ေငြမတတ္ႏုိင္ယင္ ကုိယ္ဘဝ သာမက မိသားစုတခုလုံးပါ အမ်ားနဲ႔ တန္းတူရပ္တည္ႏုိင္ၾကမွာ မဟုတ္လုိ႔ေလ။

စစ္ဖိနပ္ေအာက္က စစ္ဒဏ္အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အေသြးအေရာင္စုံလြန္းတ့ဲ လက္နက္ကုိင္တပ္ဖြဲ႕ေတြ၊ ကမၻာ့အဆင္းရဲဆုံး တုိင္းျပည္ရဲ႕ ဒီလုိအလႊာအသီးသီးၾကားက လူေတြထဲမွာ အထူးသျဖင့္ အပ်ဳိေဘာ္ကာလဝင္စ အမ်ဳိးသမီးငယ္ေလးေတြ မွာ အမ်ားနည္းတူ ေခတ္နဲ႔အမီ ဝတ္ခ်င္စားခ်င္၊ ေနခ်င္ၾကပါတယ္။ လွခ်င္တယ္၊ လွတာကုိယ္မွ သေဘာက်တတ္ ပါတယ္။ လူသားေတြရဲ႕ သေဘာသဘာဝပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ အလုပ္လက္မဲ့ အင္မတန္ေပါမ်ားေနတဲ့ ဒီလုိႏုိင္ငံမွာ သူတုိ႔ေလး ေတြအတြက္ ဘာအလုပ္ေတြကုိမ်ား တာဝန္ယူထားသူ(ဝါ) တာဝန္႐ွိသူေတြ ဖန္တီးေပးထားပါသလဲ။

ဘြဲ႔ရေက်ာင္းၿပီးၿပီဆုိယင္ပဲ ဘြဲ႔ဓါတ္ပုံဝတ္စုံကုိ ဧည့္ခန္းမွာခ်ိတ္ၿပီး ရရာအလုပ္ကုိ ရွာႀကံလုပ္ကုိင္ေနရတဲ့ ဒီတုိင္းျပည္မွာ ေယာက်ာ္းငယ္ေလးေတြအဖုိ႔ တပုိင္းထား၊ မိန္းခေလးငယ္ေတြအဖုိ႕ကေတာ့ မႈိလုိေပါက္ေနတဲ့ KTV ဆုိင္ေတြမွာ နာရီနဲ႔အပမ္းေတာ္ေျဖ၊ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္တဲ့ ဘဝအလုပ္ကုိ အလြယ္တကူ ရွာေဖြလုိ႔ရပါတယ္။

အဝတ္အစားလွလွ၊ မိတ္ကပ္ႏႈတ္ခမ္းနီမ်ဳိးစုံ၊ အေမႊးနံ႔သာလႈိင္လႈိင္ ႀကဳိင္ႀကဳိင္သင္းေနတဲ့ ရနံ႔ေတြနဲ႔ ကုိယ့္အဖုိး အေဖ အရြယ္ ေယာက်ာ္းေတြ အလုိေတာ္က် သီခ်င္းဆုိ၊ ရင္ေငြ႔လႈံယင္း “ေကာင္းေပ့” ဆုိတဲ့ အစားအစာ၊ ယမကာအမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ မွီဝဲယင္း စိတ္ပုိင္းအားျဖင့္ အိမ္ကအပူမီးေတြကုိ ေခတၲေမ့ေပ်ာက္ ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီထက္အဆင့္ျမင့္လာ၊ ရင္းႏွီးမႈအတုိင္း အတာေလးေတြ၊ သံေယာဇဥ္ ဘာညာေတြ အေတာ္အသင့္ ရွိလာၿပီဆုိယင္ေတာ့ W ဆုိလား၊ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ အျပင္ထြက္ေတြ႔ၾကမလားေပါ့။

ကုိယ္တုိ႔ မြန္ျပည္နယ္ဘက္မွာေတာ့ ရာဘာေစ်းေကာင္းခ်ိန္မွာဆုိယင္ ေတာသူေဌး ရာဘာၿခံပုိင္ရွင္ ဦးေလးႀကီးေတြဟာ ေငြထုတ္ပိုက္ၿပီး အဲဒီ KTV ဆုိင္ေတြမွာပဲ ေန႔ေန႔ညညအိမ္မျပန္ႏုိင္ၾကဘူး၊ အိမ္ကအဖြားႀကီးထင္ေနတာက ငါ့ေယာက်္ား အလုပ္ႀကဳိးစားလုပ္ကုိင္ေနရတာ အိမ္ကုိေတာင္ ေန႔ေန႔ညည မျပန္ရွာႏုိင္ဘူးတဲ့။

လာၿပီးေပ်ာ္ပါးၾကတဲ့လူေတြကလဲ အမွန္တကယ္ ေငြရွိၾကသလား။

အမ်ားအားျဖင့္ အလုပ္အကုိင္တည္ၿမဲမႈ မရွိၾကတဲ့ လူလတ္တန္းစားေတြဟာ ေငြေၾကးအရင္းအႏွီးနဲ႔ ဦးေႏွာက္ (ေခါင္း) ကုိအသုံးခ်ၿပီး ႀကဳံရာလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ကုိင္တတ္ေလ့႐ွိတဲ့ ၿမဳိ႕ျပမွာရွိၾကတဲ့သူေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ပြဲစားလုိလုိ၊ ပြဲစား လုိလုိဆုိရတာကေတာ့ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ဆုိလဲ ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္၊ ေနာက္တေန႔ ေမာ္ေတာ္ကားဝယ္ေရာင္းသူနဲ႔ ဆုိယင္ ေမာ္ေတာ္ကားေပါ့၊ ဒါမွမဟုတ္ယင္ အိမ္ၿခံအေရာင္းအဝယ္လား၊ ရတာပါဘဲ။ အေလာင္းကစားဆုိလဲ ရတာပါဘဲ။

အေရာင္းဝယ္ျဖစ္ၾကၿပီ ဆုိတာနဲ႔ “အာရေက” ဆုိတဲ့ ပြဲစားအေခၚ အလုပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေငြေတြထဲက အလုပ္ၿပီးေျမာက္ ေအာင္ျမင္ျခင္း အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ ဒီ KTV မွာပဲ လာေရာက္က်င္းပေလ့ရွိတယ္။ ေဖာက္သည္ျဖစ္ေနတဲ့ မိန္းခေလးငယ္ ေတြနဲ႔ပဲ KTV  မွာ အာရုံငါးပါးကုိ လာေရာက္ခံစားၾကပါတယ္။ အိမ္က မိသားစုကိစၥေတြကုိ စိတ္ထဲက တဒဂၤေတာ့ ေမ့ေပ်ာက္ထားႏုိင္ပါၿပီ။ ဒီအခန္းထဲမွာဆုိယင္ W ေဆးျပားေတြသုံးတတ္တဲ့သူေတြနဲ႔ အေရာင္းအဝယ္လုပ္သူေတြ အလုပ္ျဖစ္ၾကျပန္ပါတယ္။

 KTV ဆုိင္တဆုိင္ဖြင့္ႏုိင္ဖုိ႔ဆုိယင္ အရင္းအႏွီးထက္ သက္ဆုိင္ရာကုိ ကုိင္ထားႏုိင္စြမ္းရွိရမယ္။ အရပ္ဘက္ကထက္ စစ္ဖက္ကဆုိယင္ ပုိစိတ္ခ်ရပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ၿငိမ္းအဖြဲ႔ေတြနဲ႔ ပတ္သက္ေနရပါမယ္။

စစ္ဖက္က တပ္နယ္မႉး၊ ဗ်ဴဟာမႉး၊ တပ္ရင္းမႉး၊ ရဲမႉး၊ ၿမဳိ႕နယ္မႉး၊ ဒါမွမဟုတ္ သူတုိ႔ရဲ့ “မႉး” ေတြအထဲက အနီးစပ္ဆုံး ေဆြမ်ဳိးညာတကာ စတာေတြကုိ “ရွယ္ယာ” အမည္ခံသေဘာ ထည့္ထားေပးရပါတယ္။ အဲဒီပုဂၢဳိလ္ေတြကလည္း မၾကာမၾကာ ေန႔တုိင္းလုိလုိ အားအားယားယား႐ွိတုိင္း မ်က္ႏွာလာျပၿပီး အလကား စံစား။  “ရွယ္” အဲယားကြန္းအခန္း ထဲမွာ KTV မယ္ေလးေတြနဲ႔ “ရွယ္ ရွယ္”ေပါ့ ။ အခ်ဳိ႕ KTV ဆုိင္ေတြဆုိယင္ စင္တင္ေတးဂီတအျပင္ အႏွိပ္ခန္းေတြကုိပါ တြဲထားပါတယ္။

KTV မယ္ေလးေတြအေနနဲ႔လည္း ဒီဆုိင္တစ္ဆုိင္ထဲမွာပဲ လအတန္ၾကာေနလုိ႔ မေကာင္းတတ္ပါဘူး၊ ၾကားသြာယင္ “အေဟာင္း” ေတြ ျဖစ္သြားတတ္တယ္ေလ။ ေဖာက္သည္လည္း နည္းလာမယ္။ ဒါေၾကာင့္ တျခားအဆင္ေျပရာ၊ အဆက္အသြယ္ေကာင္းရာ၊ ေရၾကည္ရာျမက္ႏုရာ ဆုိင္ေတြကုိ ဆက္ၿပီး အလုပ္ေနရာသစ္ ရွာေဖြရပါမယ္။

“ေကာ့ဂ်ာ” ရဲ “လုမုိင္” ထံ အခုေပးစာအရ “ေဆးျပားေရာင္းတဲ့သူက အဖမ္းမခံရဘဲ ဖမ္းတဲ့သူဘဲ အခ်ဳပ္က်သြားတယ္” ဆုိေတာ့ KIO မူးယစ္ေဆးဝါးႏွိမ္နင္းေရးအရာရွိငယ္ ျဖစ္ဟန္တူတဲ့ “ဘရန္ေအာင္” တေယာက္ ဘယ္ဥပေဒပုဒ္မေတြနဲ႔  
ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသကုိ ေရာက္ေနသလဲဆုိတာ ကာယကံရွင္ေတြကသာ အသိဆုံးျဖစ္ေနမွာပါပဲ။