မြန္လုိမကြ်မ္းက်င္ဘဲ မြန္လုိမေရးျဖစ္တာကုိ ခြင့္လႊတ္ေပးေစခ်င္ပါသည္....

ဒါေပမဲ့ မြန္စာကုိေတာ့ ဒီဆုိက္ကေနအျမဲဖတ္ျဖစ္ပါသည္....

ေက်းဇူးတင္ထုိက္သူအားလုံးကုိလည္းေက်းဇူးတင္ပါသည္

မြန္အဖြဲ႕ အစည္းေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိတစ္ခုတင္ျပခ်င္ပါသည္.....
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ မြန္ျပည္နယ္ေတြက မြန္ကေလးေတြကုိ မြန္စာသင္ဖုိ႔ ယခုထက္ပုိမုိလွဳပ္ရွားေဆာင္ရြက္သင့္သည္ဟု ထင္ပါသည္...
သို႔မွသာ မြန္စာေပကုိ မြန္ကေလးမ်ားကြ်မ္းကၽြမ္းက်င္က်င္တတ္ေျမာက္ၿပီး မြန္အေၾကာင္းကုိ သည့္ထက္ပုိမုိသိလာ ႏုိင္သည္ဟုထင္ပါသည္။

ယခု မြန္ေဒသအသီးသီးက မြန္းကေလးမ်ားမွာ မြန္စာကုိျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္တတ္ကၽြမ္းျခင္းမရွိသည့္အတြက္ ကုိယ့္လူမ်ဳိးကုိယ့္ဘာသာကုိ အထင္ႀကီးေလးစားတတ္မွဳမွာ ျဖစ္သင့္သေလာက္ရာခုိင္ႏွဳန္းေတာ္ေတာ္ေလးနည္း ေနသည္ကုိေတြ ့ျမင္ေနၾကရပါသည္...

မြန္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြမွာ မြန္စာကုိ အျဖစ္ေလာက္သာသင္ၾကသည္ကုိေတြ ့ၾကရပါသည္ (ေငြေၾကး ၊ အခ်ိန္အခါ ၊ အလုပ္အကိုင္ အခက္အခဲေၾကာင့္သာျဖစ္ပါသည္ ၊ မြန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ မြန္လူမ်ဳိးစုအႀကီးအကဲမ်ား၏ အားသြန္ ခြန္စုိက္ က်ဳိးပမ္းမွဳေၾကာင့္သာ ယခုကဲ့သုိ ့ သင္ၾကားႏုိင္ျခင္းျဖစ္သည္ဟုထင္ပါသည္ ၊ သုိ႔ေသာ္လည္းသည္အဆင့္ ေလာက္ႏွင့္ေတာ့ တင္းတိမ္ေရာင့္ေနလွ်င္  သည့္ထက္ပုိမုိတုိးတက္ဖုိ ့ ဆုိသည္မွာ လုိအပ္ခ်က္ႀကီးမားလာႏုိင္ပါသည္ )
ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ ကေလးဘ၀တုန္းကလည္းယခုလုိျဖစ္ခဲ့ရပါသည္ မြန္စာေပကုိသင္ရေကာင္းမွန္းမသိခဲ့ရပါ ဗမာစာ အတန္းေအာင္ဖုိ ့ကုိဘဲ အေလးထားခဲ့ၾကရတယ္ ၊ မိဘေတြကလည္း လယ္သမားေတြဆုိေတာ့ စာေပတစ္ခုခုကုိ တတ္ေျမာက္ေစခ်င္တာတစ္ခုဘဲရွိပါသည္ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ဗမာစာကုိဘဲဦးစားေပးသင္ၾကရပါသည္၊ ကၽြန္ေတာ္ ဆုိလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရပ္ကြက္ထဲက အသက္အရြယ္ႀကီးရင္ေနေသာအဘုိးတစ္ဦးထံမွ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္ သြားေရာက္သင္ယူခဲ့ ရပါသည္၊ သုိ႔ေသာ္ ျဖစ္ျဖစ္ေျမာက္ေျမာက္တတ္ေျမာက္ခဲ့ျခင္းမရွိပါ၊ ဖတ္တတ္ရုံေလာက္သာရၿပီး ေရးတတ္ဖုိ႔မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ အလွမ္းေ၀းခဲ့ ရပါသည္... သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ့ လုိအျဖစ္အပ်က္မ်ဳိးမျဖစ္ ႏုိင္ေစရန္ သည့္ထက္ပုိမုိႀကိဳးပမ္းသင့္သည္ဟုထင္ပါသည္..

ျဖစ္ႏုိင္မည္ဆုိလ်င္ မြန္ျပည္နယ္ရွိ ဗမာေက်ာင္းမ်ားမွာ မြန္စာေပကုိ ျပည္နယ္တစ္ခု၏ တုိင္းရင္းသားစာေပအျဖစ္သင္ ၾကားသင့္သည္ဟုထင္ပါသည္...

စာတတ္ခ်င္ရင္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာသြားေရာက္သင္ယူလုိ ့ရတာဘဲ ဆုိတဲ့စကားကမွန္ေတာ့မွန္ပါသည္ လူႀကီးမင္းမ်ား ခင္ဗ်ာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာစာသင္ဖုိ႔ ဆုိတာ ကေလးဘ၀တုန္းကသင္ရတာလြယ္ပါသည္....

မျဖစ္မေနသင္ရမည္ဆုိသည့္ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိသည့္အတြက္ အေျမွာ္အျမင္ရွိသည့္မိဘ(မတတ္ႏုိင္ေသာ၊ အခ်ိန္မေပး ႏုိင္ေသာမိဘ မ်ားမပါ၀င္ပါ)မ်ားကသာ မိမိကေလးကုိဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပုိ႔ ေပးႏုိင္ပါသည္... တခ်ဳိ႕ထဲမွ ျဖစ္ရပ္တစ္ခု ကုိတင္ျပခ်င္ပါသည္... ေနရာေဒသကုိေတာ့ ထည့္မေရးေတာ့ပါ.. ကေလးငယ္ေလးႏွစ္ေယာက္ပါ အႀကီးက ေယာက္က်ားေလး၊ အငယ္ကမိန္းကေလး အႀကီးက ယခင္ႏွစ္က မြန္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ မြန္စာသင္ထားၿပီးသား အဲဒီတုန္းကလည္း ဘုန္းႀကီးက ဘာသင္လုိ ့ သင္ေပးလုိက္မွန္း မိဘက မသိ(မသိဆုိ မိဘေတြကလည္းမြန္စာမတတ္၊ သုိ႔ေသာ္ ဗမာစာဘြဲ ့ ရၿပီးသားမ်ားျဖစ္သည္) ဒုတိယႏွစ္ေရာက္ေတာ့ အငယ္မေလးကသင္လုိက္တဲ့စာကုိနားမလည္လုိ ့ အကုိျဖစ္သူကုိေမးေတာ့ အစ္ကုိျဖစ္သူက အသံထြက္ေတာင္မွန္ေအာင္မရြတ္တတ္ အဓိပါယ္ဆုိေ၀းေရာ)ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ ့ယခုသြားေနေသာ မြန္စာတတ္ေျမာက္ေရးလမ္းစဥ္ကုိ ျပန္လည္စဥ္းစားျပင္သင့္ေနၿပီလုိထင္ျမင္ၿပီး ယခုကဲ့သုိ႔ စာေရးသားေပးပုိ ့ရျခင္းျဖစ္သည္။

ေနာက္ၿပီး မြန္အဘိဓါန္စာအုပ္ကိုလည္း က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ အသုံးျပဳလာႏုိင္ေအာင္ အားျပဳေဆာင္ရြက္သင့္သည္ဟု ထင္ပါသည္...

ယခုအခ်ိန္မွာ မြန္အဘိဓါန္စာအုပ္ကုိ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ တြင္သာေတြ ့ႏုိင္သည္ဟုထင္ပါသည္.. ေမာ္လၿမိဳင္တြင္ ခပ္ရွားရွား ျဖစ္ေနပါသည္... မြန္ဗီြဒီယုိေခြ၊ ပညာေပးဇာတ္လမ္းမ်ားကုိလည္း မြန္ျပည္သူအတြင္းထုိးေဖာက္၀င္ေရာက္ႏုိင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သင့္သည္ဟုထင္ပါသည္(ယခင္တိတ္သားစနစ္က မြန္ဗီြဒီယုိမ်ားကုိ မၾကာခဏၾကည့္ျဖစ္ ေသာ္လည္းယခု ဗီြစီဒီေခတ္တြင္ ရွားပါးလာသည္ကုိေတြ ့ ရပါသည္) တခ်ဳိ ့ေဒသရွိမြန္မ်ားမွာ မြန္ဇာတ္သဘင္မ်ားျပသပါက ေကာင္းမြန္ မြန္နားမလည္သျဖင့္ ၾကည့္ရွဳသူနည္းလာသည္ကုိေတြ ့ ရပါသည္ ... မြန္စတိတ္ရွိဳးမ်ားသာ ၾကည့္သူမ်ားသည္ကုိေတြ ့ ရပါသည္(သံလြင္ျမစ္၏ သထုံဘက္ျခမ္းရွိမြန္အမ်ားစုကုိဆုိလုိပါသည္)မြန္သီခ်င္းမ်ား၊ ဇာတ္လမ္းမ်ားကုိ က်ယ္က်ယ္ ျပန္႔ျပန္႔ ၾကည့္ရွဳႏုိင္မွသာလ်င္ မြန္စာမတတ္ေသာကေလးမ်ား မြန္စာကုိသင္ခ်င္စိတ္ရွိလာမည္ဟုထင္ပါသည္...
အလားတူ မြန္ရာဇ၀င္မ်ားကုိလည္း ဇာတ္လမ္းတြဲသေဘာမ်ဳိးျဖင့္ ရုိက္ကူးျပသႏုိင္လွ်င္(ယုိးဒယားကဲ့သုိ ့ လူမ်ဳိးေရးမီး ေမာင္းထုိးဇာတ္လမ္းမ်ား) မြန္လူမ်ဳိးမ်ားယခုထက္ပုိမုိၿပီး လူမ်ဳိးခ်စ္တဲ့စိတ္ျဖစ္ထြန္းလာႏုိင္ မည္ဟုယုံၾကည္ပါသည္.. ကုန္က်စရိတ္မ်ားမည္ကုိသိရွိပါသည္ သုိ႔ေသာ္လည္း စည္းလုံးညီညြတ္မွဳရွိေသာ၊ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ရွိေသာ၊ သမုိင္းကုိခ်စ္ ေသာ မြန္အဖြဲ ့အစည္းမ်ားမွ ၀ုိင္း၀န္းၿပီးအေကာင္အထည္ေဖာ္လွ်င္ျဖစ္လာႏုိင္မည္ဟုထင္ျမင္မိပါသည္....

အဆုိပါဇာတ္လမ္းမ်ားကုိ ေဒသအသီးသီးတြင္ျပသခြင့္ရရွိႏုိင္မည္ဟုမထင္ပါ သုိ႔ေသာ္လည္း အင္တာနက္ေခတ္တြင္ အြန္လုိင္းေပၚေရာက္ေအာင္သာတင္လုိက္ပါက တစ္ကဘာလုံးက သိရွိၾသခ်သြားမည္ျဖစ္ၿပီး ေခတ္မြန္လူငယ္မ်ားလည္း အြန္လိုင္းမွတဆင့္ၾကည့္ရွဳလာႏုိင္မည္ထင္ပါသည္...

အနည္းဆုံးေတာ့ ႏုိင္ငံျခားေရာက္ မြန္လူငယ္မ်ားမွ တုိက္ရုိက္ၾကည့္ရွဳခြင့္ရၿပီး မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ပုိမုိထက္သန္လာမည္ဟု ထင္ျမင္မိပါသည္...

ေျပာေတာ့အလြယ္ေလး မင္းကိုယ္တုိင္လာလုပ္ၾကည့္ပါလားဆုိလွ်င္ကၽြန္ေတာ္သာခံရမည္ကုိနားလည္မိပါသည္...
လူႀကီးမ်ားကိုလည္းကုိယ္ခ်င္းစာမိပါသည္ သုိ႔ေသာ္ မြန္လူမ်ဳိးမ်ားကုိသည့္ထက္အဖိအႏွိမ့္ခံဘ၀မွ ထုိးေဖာက္လာေစ ခ်င္သည္ကုိရည္ရြယ္ၿပီးေရးသားရျခင္းျဖစ္ပါသည္...

သည္လုိထုိးေဖာက္ဖုိ႔ ဆုိသည္မွာ ခုိင္မာေသာအုတ္ျမစ္တစ္ခုျဖစ္ဖုိ႔ လုိသည္ဟုထင္ပါသည္... ယခုျမန္မာႏုိင္ငံကုိၾကည့္ပါ ႏုိင္ငံတကာကုိထုိးေဖာက္ဖုိ႔ ဆုိသည္မွာ ခုိင္မာေသာအုတ္ျမစ္မရွိသျဖင့္ ႏွီးဘုရားလုိသာျဖစ္ေနသည္ ခဏသာခုိင္ၿမဲၿပီး ေရရွည္ခုိင္ၿမဲမႈရွိသည္ကုိေတြ ့ ရပါသည္... ေပၚပင္သေဘာမ်ဳိးသာေတြ ့ျမင္ရပါသည္.... ထုိ႔ေၾကာင့္ မြန္လူမ်ဳိးတုိးတက္ ေရးကုိလည္း လူႀကီးႀကိဳက္ရင္ၿပီးေရာ ေပၚပင္သေဘာမ်ဳိးျဖင့္လုပ္ေဆာင္ေနလွ်င္စစ္မွန္ေသာတုိးတက္မွဳမရွိႏုိင္ပါ...
(ဥပမာ... ကေလးေတြေက်ာင္းကုိသာမြန္စာသင္ဖုိ႔သြားၾကသည္၊ (၁၀)ေယာက္မွာ(၁)ေယာက္ေလာက္သာ မြန္စာကုိ ဖတ္တတ္ရုံဖတ္တတ္ၾက သည္ကုိေတြ ့ျမင္ၾကရပါသည္၊ အီသည္မွာ ခုိင္မာေသာရြယ္ခ်က္ရွိဖုိ ့ လုိအပ္ေနေသးသည္ ကုိေတြ ့ရပါသည္)

မြန္ျပည္နယ္ေန ့ အထိမ္းအမွတ္ပြဲအတြက္က်င္းပဖုိ ့ျပင္ဆင္ေနတာနဲ့ ပါတ္သက္ၿပီး ေတြ႕ႀကဳံတာေလးတစ္ခုကုိ တင္ျပလုိပါတယ္...

......ၿမိဳ႕နယ္က ရပ္ကြက္တစ္ခုမွာပါ(၆၁)ႀကိမ္ေျမာက္ မြန္ျပည္နယ္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္ျပဳလုပ္ဖုိ လူႀကီးေတြတုိင္ပင္ ၾကပါတယ္ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီရပ္ကြက္မွာ မြန္လူမ်ဳိးေတြက အစု(၂)ေလာက္ခြဲၿပီး ေနထိုင္ၾကသည္ကုိေတြ ရွိရပါသည္... ဒီေတာ့ ရပ္ကြက္တစ္ခုတည္းမွာေနၾကတဲ့ မြန္လူမ်ဳိးေတြ ဒီအမ်ဳိးသားေန႔မွာ စည္းလုံးမွဳမရွိရင္ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ အျဖစ္က အထိမ္းအမွတ္ပြဲကုိ သူနဲ ့ နီးတဲ့ေနရာမွာလုပ္မယ္၊ ငါနဲ ့ နီးတဲ့ ေနရာမွာလုပ္မယ္၊ မင္းတုိ ့ နဲ ့နီးတဲ့ ေနရာမွာ လုပ္ရင္ ငါတုိ ့မပါေတာ့ဘူး ဆုိၿပီး ျငင္းခုံေနရာက အထိမ္းအမွတ္ပြဲစုေပါင္းလုပ္ဖုိ ့ ပ်က္ျပားသြားပါေရာ

အဲဒီလုိအျဖစ္အပ်က္ေတြရွိသိရွိႏုိင္ၿပီးေျဖရွင္းေပးႏုိင္ဖုိ ့ လူႀကီးမင္းတုိ ့အေနနဲ ့ အမ်ဳိးသားေန႔မေရာက္ခင္ က်င္းပေရး ေကာ္မတီေတြကေန နယ္အထိကြင္းဆင္းေဆာင္ရြက္သြားႏုိင္လွ်င္ပုိမုိေကာင္းမြန္လာႏုိင္မည္ဟုထင္ပါသည္

ယခုကဲ့သုိ႔ စာကုိစိတ္ရွည္လက္ရွည္ဖတ္ေပးသည့္အတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါသည္...
မြန္စာေပသည့္ထက္ပုိမုိတုိးတက္လာႏုိင္ပါေစရန္ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလုိက္ပါသည္...