ဒီမိုကေရစီ ဆိုတာ ဘာလဲ (အပုိင္း ၁)

ေနရာက . . မြန္ျပည္နယ္ရဲ႕ ေတာင္ဘက္အက်ဆုံး၊ျပည္နယ္ရဲ႕ စီးပြားေရး အဖြံ႕ျဖိဳးဆုံးျမိဳ႕ငယ္ေလးတျမိဳ႕၊ အခ်ိန္ကား..၁၉၈၈ ၾသဂုတ္လ (၈)ရက္ေန႕ ၊ျမိဳ႕လယ္ရွိ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားရင္ျပင္ေပၚမွာေတာ့ ဒီမိုကေရစီရရွိေရးဆႏၵျပ လူအုပ္ၾကီးေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္လို႕ ေနပါတယ္၊ ဘုရားရင္ျပင္ေရွ႕ ေဘာလုံးကြင္းတကြင္းစာ ကြက္လပ္ေရွ႕မွာလည္း ဆႏၵျပ လူအုပ္ၾကီးက ၾကက္ပ်ံမက်၊လမ္းမ ၾကီးအေပၚ၊လမ္းက်ဥ္းထဲ၊အိမ္ျပတင္းေပါက္မွာလည္းအားေပးသူ၊ဆႏၵျပလူအုပ္ၾကီးေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္လို႕ေနပါတယ္။ ျမိဳ႕ရဲ႕နယ္ စုံက တက္လာၾကတဲ့အလႊာစုံ၊ လူတန္းစားအစုံ၊လူမ်ိဳးစုံျမိဳ႕နယ္လုံးကၽႊတ္ လူအုပ္ၾကီးဟာ မနက္အေစာၾကီးျမိဳ႕ကိုပတ္ျပီး ျမန္မာ ျပည္ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရးအတြက္ဆႏၵျပေၾကြးေၾကာ္ခဲ့ၾကျပီးစုရပ္ အျဖစ္ ဤျမိဳ႕လယ္ရွိ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားရင္ျပင္မွာ လာေရာက္ စုရုံး ေနၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

 

ယာယီျပဳလုပ္ထားခဲ့တဲ့ တရားေဟာစင္ျမင့္ထက္မွာေတာ့ တရားေဟာတဲ့သူကေဟာ၊ သေဘာက်စရာၾကားရင္ လက္ခုပ္တီးျပီး အားေပးေထာက္ခံသူက ေထာက္ခံနဲ႕ျမန္မာျပည္ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရးဆႏၵျပေဖာ္ထုက္ပြဲကေတာ့စည္းကား လို႕ေနပါေတာ့တယ္။ တကယ့္တကယ္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကအမ်ားစုေသာ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရးဆႏၵျပလူအုပ္ၾကီးဟာ ဒီမိုကေရစီဟူေသာ ေ၀ါဟာရ အနက္အဓိပၼါယ္ကိုသိေနခဲ့ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။

 

"ေန၀င္းအစိုးရအလိုမရွိ "
"ဆိုရွယ္လစ္၊ဆိုရွယ္လစ္"

" သူလစ္၊ငါလစ္…တိုင္းျပည္ပ်က္"ဟူေသာအဲဒီအခ်ိန္တုန္းကဆႏၵျပလူထုၾကီးရဲ႕ထပ္ခါထပ္ခါေၾကြးေၾကာ္သံကို ျပန္စဥ္းစား သုံးသပ္ ရင္အေျဖကရွင္းေနပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းဦးေဆာင္တဲ့ (မဆလ)အမည္ခံစစ္အဏာရွင္အစိုးရရဲ႕အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ တိုင္းသူ ျပည္သားအေပၚမတရား အႏုိင္က်င့္အုပ္ခ်ဳပ္မႈ၊ အထက္ေအာက္အဆင့္ဆင့္ရဲ႕ အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈ၊ စီးပြားေရးစီမံခန္႕ ခြဲမႈညံ့ဖ်င္း ေတာ့ ကမၻာ့အလယ္မွာက်ပ္ေငြစကၠဴရဲ႕ တန္ဖိုးေဖာင္းပြလာေတာ့ ေငြစကၠဴအတုႏွိမ္ႏွင္းေရး အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ မိမိတို႕ကိုယ့္ကုိ တရား၀င္ထုတ္ထားတဲ့ တရား၀င္ေငြစကၠဴကိုျပန္လည္လဲလွယ္မႈ မေပးပဲနဲ ႔…တရားမ၀င္ေငြစကၠဴအျဖစ္... ကမၻာ့အလယ္မွာ တရား ၀င္ေၾကျငာလိုက္ေတာ့ တျပည္လုံးရွိႏုိင္ငံသူ၊ႏိုင္ငံသူႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕မေက်နပ္မႈ၊ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရွိ ေျမနီကုန္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္မွ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႕ေတေလဂ်ပိုးအရပ္သားတို႕ရဲ႕ ရန္ပြဲကေနေက်ာင္းသားထုၾကီးရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္အေပၚ အေက်နပ္မႈ..... အစရွိတဲ့ေက်ာင္းသားနဲ႕ ျပည္သူမေက်နပ္မႈ ႏွစ္ခုေပါင္းစပ္လာတဲ့အခါ ...၈၈.... အေရး ေတာ္ပုံၾကီး ေပၚေပါက္လာခဲ့ ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကအမ်ားစုေသာ ဆႏၵျပလူထုၾကီးဟာ..တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ဒီမို ကေရစီဆိုတာဘာလဲလို႕ တေယာက္ကေမးလာရင္...တေယာက္က.. " ဒီမိုကေရစီဆိုတာ..ဒီမုိးေၾကာင့္ ဒီေရေတြစီးေနၾကတာ" ဆိုျပီးအနီးနားက စီးဆင္း ေနတဲ့ျမစ္ေရကိုလက္ညိွးထိုးၿပီး အေမးအတြက္အေျဖေပးလိုက္သလို အျခားတေယာက္က …" ဒီမို ကေရစီဆိုတာ...ဆို၊က၊ေရး၊ တီး...ဆိုကေရတီးေပါ့ကြာလို႕" သူဖတ္ဖူးတဲ့ၾကားဖူးတဲ့ဂရိအေတြးအေခၚပညာရွင္ရဲ႕ နာမည္ကို ေျပာခ်လိုက္တာပါပဲ။

 

ဒီလိုနဲ႕…လွည္းေနေလွေအာင္း၊ျမင္းေစာင္းမက်န္...ျမန္မာတျပည္လုံးလူထုအုံၾကြမႈအရွိန္ေကာင္းလာေတာ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေန၀င္းလည္း မေနသာေတာ့တဲ့ အဆုံးလူယုံေတာ္ဗိုလ္စိန္လြန္ကို သမၼတတင္လိုက္ပါေတာ့တယ္။ ဒီပုပ္ထဲကဒီပဲမို႕လူထူၾကီးကလည္း မျငိမ္၊ လက္မခံ… "စိန္လြန္ေျခာက္တန္း၊တေစာက္ကန္း "...."ဘဲတလုံးတက်ပ္ခြဲ၊စိန္လြင္ေခါင္းကိုခဲ "...အစရွိတဲ့ ေၾကြးေႀကာ္သံေတြနဲ႕ ဒီမိုကေရစီလူထုအုံၾကြမႈက အရွိန္ေကာင္းလို႕ေနခဲ့ပါတယ္၊ဗိုလ္စိန္လြင္ကလည္း အရွံးမေပးမိမိေခါင္းကိုဘဲဥနဲ႕ လာရုိက္ခြဲဖို႕ ၾကိဳးစားေနၾကတဲ့ လူထုၾကီးကို...ဂ်ာမာန္လုပ္ဂ်ီသရီးက်ည္ေတာက္ေတြနဲ႕ ျပန္တုန္႕႔ျပန္လိုက္ေတာ့ ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသား တို႕ရဲ႕ ေသြးေတြ၊ျပည္သူတို႕ရဲ႕ ေသြးေတြကလမ္းမေပၚစီးခဲ့ရတယ္။

 

ဒါေပမဲ့ လူထုကမေၾကာက္ ပို၍လႈပ္ရွားမႈကအရွိန္ေကာင္းလာေတာ့...ကမၻာ့သက္တမ္း အတိုဆုံးသမၼတဗိုလ္စိန္လြင္ကို စင္ေပၚက ဆြဲခ်ျပီး၊ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ကိုပြဲထုတ္၊ ေဒါက္တာေမာင္ေမာင္ကလည္း...ဆႏၵေတြသိပ္မေစာၾကပါနဲ."တပါတီလား၊ ပါတီစုံ လာ" ဆိုတဲ့စကားကိုနားၾကားျပင္းကပ္ လာတဲ့၊ အာဏာရွင္စံနစ္တည္ေဆာက္ေရးကိုဦးတည္ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစာေမာင္ ဦးေဆာင္ တဲ့ (န၀တ) စစ္အုပ္စုကစက္တင္ဘာ (၁၉) ရက္မွာ တိုင္းျပည္ရဲ႕အာဏာအရပ္ရပ္ကို သိမ္းယူလိုက္ပါေတာ့့တယ္။

 

ရာသီေတြေျပာင္း၊ ႏွစ္ေတြၾကာလာေတာ့...ဒီမိုကေရစီဆိုတာ... " ဒီမိုကေရစီ ဟူေသာစကားရပ္သည္ ေရွးေဟာင္းဂရိစကားလုံး demos (ျပည္သူလူထု)နဲ႕katos (အင္အား)မွ ဆင္းသက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ျပည္သူအမ်ား အာဏာပိုင္စိုးေသာစနစ္ကို ေခၚဆို သည္။ ေရွးေဟာင္းဂရိ ၿမိဳ႕ျပႏိုင္ငံမ်ားမွႏိုင္ငံသားမ်ားသည္အစိုးရ၏လုပ္ငန္းေဆာင္တာမ်ားတြင္တိုက္ရိုက္ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ ရွိျခင္းကိုဆိုလိုသည္။

ဒီမုိကေရစီဆုိတာဘာလဲ အပုိင္း(၂)

 

ေနရာက…ရာမညဌာေနတကၠသိုလ္ နယ္ေျမ၊ အနာဂတ္ၾကယ္တို႕ လင္းလက္ေတာက္ပရာ ေနရာအခ်ိန္ကား ၁၉၉၆ ဒီဇင္ဘာလ (၁၃)။ ဒီဇင္ဘာမနက္ခင္းရဲ႕ ေႏြးေထြးတဲ့ေနေရာင္ျခည္ ေအာက္မွာ ၾကည္လင္ေတာက္ပေအးျမတဲ့ အျပဳံးကိုယ္စီနဲ႕ စာသင္ခန္း ၀င္ၾကမဲ့သူေတြ၊ ကံ့ေကာ္ပင္ တန္းေအာက္ကင္တင္းမွာ ၀ိုင္းဖြဲ႕ေကာ္ဖီေသာက္ေနၾကတဲ့ သူေတြနဲ႕ တကၠသိုလ္ ရဲ႕ နံနက္ခင္းက လွပလို႕ ေနခဲ့ပါတယ္။ ပင္မစာသင္ေဆာင္ရဲ႕ အေရွ႕ကသုံးပင္လိမ္ေအာင္ သေျပအ၀ိုင္းမွာေတာ့ ေက်ာင္းသားအေယာက္ ၂၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ဟာ။

 

၁။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အားလံုးလႊတ္ေပးေရး။

၂။ ကိုမင္းကိုႏိုင္၊ မင္းေဇယ်ာ အပါအ၀င္ အဖမ္းဆီးခံ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား အားလုံး လႊတ္ေပးေရး။

၃။ ေက်ာင္းသားသမဂၢအား တရား၀င္ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းေပးေရး။

၄။ (၉၀)အေထြေထြ ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕ တရား၀င္ရလာဒ္ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေပးေရး။

၅။ ယခုလက္ရွိ တက္ေရာက္သင္ၾကားေနရတဲ့ (၆ ) လ တႏွစ္အတန္းတက္ပုံစံကို ပယ္ဖ်က္ျပီး ယခင္တႏွစ္တတန္း ပုံစံအတိုင္း ျပန္လည္ေဖာ္ေဆာင္ေပးရန္။

၆။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္ လြယ္ကူေစရန္ေခတ္မီွေသာ လိုင္းကားမ်ား၊ ေက်ာင္းကားမ်ား
စီစဥ္ေပးရန္။

၇။ ေက်ာင္းတြင္း လက္ေတြ႕စမ္းသပ္ပစၥည္း ကိရိယာအလုံအေလာက္ ျဖည္႔ဆည္းေပးရန္။

အစရွိတဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္ပါ အခ်က္ (ရ )ခ်က္ျဖင့္…“ဒီမိုကေရစီရရွိေရး၊ဒို႕အေရး” “အေရးေတာ္ပုံ၊ ေအာင္ရမည္’’ ဟူ၍ ေႂကြးေႀကာ္သံေတြနဲ႕ စတင္ ဆႏၵျပကပါေတာ့တယ္။

 

မနက္ (၈) နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္က ေက်ာင္းသားအေယာက္ (၂၀) ခန္႕နဲ႕ စခဲ့တဲ့ အဲဒီဆႏၵျပ ပြဲဟာ  ေနာက္ထပ္ (၁၅) မိနစ္ ေလာက္ၾကာလာေတာ့ ဆႏၵျပေက်ာင္းသားဦးေရဟာ (၃) ရာ (၄) ရာေလာက္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီမိုကေရစီရရွိေရး ေၾကြးေႀကာ္သံ ေတြကေတာ့ အားလုံးရဲ႕ ရင္ထဲက လာခဲ့တာမို႕အားမာန္ကေတာ့အျပည့္၊ စစ္မွန္တဲ့ ျမန္မာျပည္ ဒီမိုကေရစီ ေက်ာက္တိုင္တတိုင္ အတြက္ သဲတပြင့္အေနျဖင့္ ပါ၀င္ေနၾကတာမို႕ေရဆာရမွန္းမသိ၊ သုံးပင္လိမ္ေအာင္ သေျပအ၀ိုင္းငယ္ကို တရားေဟာစင္ျမင့္အျဖစ္ မိမိတို႔ရဲ႕ မေက်နပ္ခ်က္၊ လိုအပ္ ခ်က္ကို တေယာက္တက္တေယာက္ ဆင္းစစ္အာဏာရွင္စနစ္ တိုက္ဖ်က္ေရး တရားပြဲက ေတာ့ အားေပးေထာက္ခံ လက္ခုပ္သံေတြနဲ႕ အထူးပင္စည္ကား ခဲ့ပါတယ္။

 

နယ္စုံက ဤေနရာေလးမွာလာၿပီီး ပညာရွာေနၾကတဲ့ အလႊာစုံ၊ လူမ်ဳိးစုံ မြန္၊ ဗမာ၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း၊ ထား၀ယ္၊ ျမိတ္၊ ကရင္၊ ပအို႕၀္ အစရွိေသာ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစုံ အနာဂတ္ၾကယ္တို႔ရဲ႕ တူ ညီတဲ့ တခုတည္းေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္က “စစ္အာဏာရွင္ စနစ္က် ဆုံး ေရးပါပဲ၊ ဒီမိုကေရစီ ဟူ ေသာ ေ၀ါဟာရကိုလည္း သိႏွင့္ခဲ့ၾကၿပီးမို႕ တေယာက္ကိုတေယာက္ ဒီမိုကေရစီဆိုတာဘာလဲလို႔ မေမး ၾက၊ ေရစုန္မွာ ေလွၾကဳံစီးၾကမဲ့ လူေတြမဟုတ္ျပန္ေတာ့လည္း မြန္နဲ႔ဗမာ၊ ရခိုင္နဲ႔ဗမာ၊ ရွမ္းနဲ႔ဗမာမခြဲျခား၊ဗမာတိုင္းရင္းသား အပါ၀င္ တိုင္းရင္းသားေပါင္းစုံတို႔ရဲ႕ အေျခခံအခြင့္ အေရးအတြက္ ဖိႏွိပ္သူ စစ္အာဏာရွင္ကို စည္းလုံးညီညြတ္စြာ တိုက္ပြဲ၀င္ ေနၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။

 

ေနျမင့္ေလ ဆႏၵျပပြဲက အရွိန္ေကာင္းေလ၊ ေက်ာင္းသားထု အင္အားကလည္း ပိုပိုတိုးလာခဲ့ တယ္။ ဒီဇင္ဘာလရဲ႕ ေန႕လည္ခင္း ေနေရာင္ျခည္က အပူသား၊ ပူျပင္းတဲ့ ေနေရာင္ေအာက္ မွာ ေက်ာင္းသားထုတို႕ရဲ႕ ေခြ်းေတြက တရြဲရြဲ။ ပင္မစာ သင္ေဆာင္ရဲ႕ တခါးကေတာ့ ပိတ္လို႕ ထားဆဲ၊ ဘာေၾကာင့္ ရယ္မွန္းမသိ၊ ေထာက္လွမ္းေရးတေယာက္ ပင္မစာသင္ေဆာင္ ရဲ႕ အခန္းတခန္း ျပတင္းေပါက္ကေန မွတ္တမ္းတင္ ဗီြဒီယိုလွမ္းရုိက္ေနတာကို ေက်ာင္းသားထု ေတြ ျမင္သြားလို႕ ၀ိုင္းဖမ္းတာ….သူ႕ခမ်ာဖိနပ္ ေတာင္က်န္ခဲ့တယ္။ ျမိဳ႕ခံေက်ာင္းသားတ ေယာက္ရဲ႕ ဆိုင္ကယ္ေက်းဇူးေၾကာင့္ လက္သီးစာနဲ႕ လြဲသြားခဲ့တယ္။

 

ဆႏၵျပပြဲက အရွိန္ေကာင္းလာေတာ့  တပည္႕တို႕ရဲ႕ ဇြဲ၊ သတၱိကို အသိမွတ္ျပဳတယ္ ထင္ပါ တယ္၊ မြန္းလြဲတနာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ေလာက္မွာ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ဦးခင္ေမာင္တင့္ ကိုယ္တိုင္ ပိတ္ထားတဲ့ ပင္မစာ သင္ေဆာင္ကို ဖြင့္ၿပီးေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈရဲ႕ တာ၀န္ခံတခ်ိဳ႕ေတြနဲ႕စာသင္ေဆာင္ အ၀င္၀မွာ ေဆြးေႏြးေနၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကို ေစာင့္ၾကည့္ဖို႕ လႊတ္ထားတဲ့ ေက်ာင္းသားတေယာက္ဆီက သတင္းဆိုးေလးၾကားရပါတယ္၊ “ ေက်ာင္း၀င္းတခုလုံးရဲ႕ အ၀င္အထြက္တခါး အားလုံးကို ပိတ္လိုက္ၿပီ၊ မုဒုံျမိဳ႕နယ္က တက္လာတဲ့ ေက်ာင္းကားကိုလည္း အေရွ႕ေတာင္ စစ္ဌာနခ်ဳပ္ကလမ္းမွာတားၿပီး ျပန္ လႊတ္၊  ျမိဳ႕ရဲ႕ အခ်က္ခ်ာက်တဲ့ လမ္းဆုံလမ္းခြမွာ စစ္တပ္က လုံျခဳံေရးခ်ထားလိုက္ၿပီး၊ ျမိဳ႕တြင္းကလာမဲ့ လိုင္းကားကိုလည္း ပိတ္ထားလိုက္ၿပီ ဟူေသာ သတင္းဆိုးႀကီးေရာက္လာပါေတာ့တယ္၊

 

ဘာမွလည္းမတတ္ႏိုင္ေတာ့……..အစကရည္ရြယ္ထားခဲ့ၾကတဲ့ ေက်ာင္း၀င္းထဲက ေက်ာင္းသားလူထုေတြ၊ အေဆာင္ေန ေက်ာင္းသားလူထုေတြ၊ မုဒုံျမိဳ႕နယ္က တက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားလူထု ရသမွ် အင္အားနဲ႕ ျမိဳ႕ထဲမွာ ေစာင့္ေနမဲ့ ျမိဳ႕ခံေက်ာင္း သားေတြနဲ႕ စုရပ္မွာ ဆုံၿပီးျမိဳ႕ကို လွည့္ လည္ဆႏၵျပၿပီး ပူးေပါင္းပါ၀င္လာမဲ့ ျပည္သူေတြနဲ႕ “စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႕က်င္ ဆႏၵျပ ၾကဖို႕ပါပဲ၊၊ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ အေျခအေနအရပ္ရပ္ေၾကာင့္ရယ္ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ႀကီးနဲ႕ တာ၀န္ခံေက်ာင္းသား ေခါင္း ေဆာင္တို႕ရဲ႕ ညွိႏႈိင္း ေဆြးေႏြး သေဘာတူညီခ်က္အရ မိမိတို႕ေက်ာင္းသားလူထုရဲ႕ လိုလားခ်က္ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို ပါေမာကၡ ခ်ဳပ္ ကိုယ္တိုင္သက္ဆိုင္ ရာ အာဏာပိုင္ဆီအေရာက္ပို႕ေပးမည္ဟု ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆီက ..ကတိ ..ကိုရရွိခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ သေဘာတူညီမႈ တခုအရ အေဆာင္တခါးေတြ ပိတ္ထားလို႕ အျပင္ထြက္ဆႏၵျပခြင့္မရခဲ့ၾက တဲ့ အေဆာင္သူေတြအတြက္ မိမိ တို႕ရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္ (ရ) ခ်က္ကို သူတို႕ေလးေတြသိ ေအာင္ ေသာ့ခတ္ထားခဲ့တဲ့ အေဆာင္ေရွ႕မွာ ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ကိုယ္တိုင္ လိုက္လံၿပီးဖတ္ျပဖို႕ ျဖစ္ ပါတယ္။

 

သုံးပင္လိမ္ေအာင္ သေျပကေန နာရီလက္တံေျပာင္း ျပန္လည့္ပတ္ၿပီး တေဆာင္ခ်င္းစီ မိမိ တို႕ရဲ႕ လိုလားခ်က္ကို သိခြင့္ေပး လိုက္တိုင္းမွာ အေဆာင္သူေလးတို႕ရဲ႕ အားေပးေထာက္ခံ ခ်က္ေတြက စစ္မွန္တဲ့ ဒီမိုကေရစီကို လိုလားေတာင့္တေန႕ၾကတဲ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ဗမာတိုင္းရင္းသားအပါအ၀င္ သန္း (၅၀) နီးပါးေသာ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားတိုင္းရင္းသားအားလုံး၏ဆႏၵနဲ႕ တထပ္ထဲတသားထဲပါပဲ။ သူတို႕ ေလးခမ်ား ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲက ငွက္ပမာ စစ္အစိုးရဲ႕ ညစ္ပတ္တဲ့ ညႊန္းၾကားခ်က္အရ ပိတ္ေနတဲ့ တခါးရဲ႕ အတြင္းဘက္က အေဆာင္ေရွ႕ ကြက္လပ္ေျမနီနီေပၚကေန “ ဒီမိုကေရစီ ရရွိေရး၊ ဒို႕အေရး ” “အေရးေတာ္ပုံ၊ ေအာင္ရ မည္ ” တဲ့…က်ေနာ့္ရင္ထဲမွာေတာ့…..ေက်နပ္မႈ မ်က္ရည္ေတြ၊ ၾကည္ႏူးျခင္း မ်က္ရည္ေတြက ေတာ့….ရြာသြန္းလို႕ ေနပါေတာ့ တယ္။

 

မြန္းလြဲခ်ိန္ (၂) နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ ထင္ပါတယ္….အစျပဳခဲ့ၾကတဲ့ အဲဒီသုံးပင္လိမ္ေအာင္ သေျပ အ၀ိုင္းမွာပဲ  ပင္မစာ သင္ေဆာင္ အ၀င္၀က မြန္လူမ်ိဳးတို႕ရဲ႕ အထိမ္းမွတ္သေကၤတ ဟသာၤ ေမာင္ႏွံကို သက္ေသျပဳျပီး…….“ဒီမိုကေရစီရရွိေရး၊ ဒို႕အေရး ”  “အေရးေတာ္ပုံ၊ ေအာင္ရမည္ ” ဟူေသာ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြနဲ႕ ဆႏၵျပပြဲကို အဆုံးသတ္  လူစုခြဲလိုက္ပါေတာ့တယ္။

 

ညေနခင္းေရာက္ေတာ့…..တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတို႕အတြက္ စစ္အစိုးရက အ မ်ိဳးသားေရးအသိနဲ႕ ေန႕စဥ္ေကြ်း ေနက် ဆန္နီၾကမ္းနဲ႕ ပဲျပား ေရျပဳတ္ဟင္းကို ဘိုင္ျပတ္ကာ လမို႕ ျမိန္ေရရွက္ေရ စားေသာက္ေနတုန္း……အဏၠာ၀ါေဗဒက ရခိုင္ ေက်ာင္းသား …တေယာက္က “ ခင္ဗ်ားကို အေဆာင္မႉးဦးေဌးေအာင္ကေတြ႕ခ်င္လို႕တဲ့” စားလက္စအဆုံးသတ္ျပီး အေဆာင္မႉး  အခန္းကိုေရာက္သြားေတာ့….အသင့္ျပင္ဆင္ထားခဲ့တဲ့ ေထာက္ခံစာရ ထားလက္မွတ္တေစာင္နဲ႕အတူ ….၀မ္းနည္းပါတယ္ တပည့္ရာ..အထက္အာဏာပိုင္ရဲ႕ ညႊန္းၾကားခ်က္အရ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကေတာ့ ရက္အကန္႕အသတ္မရွိ ပိတ္ထားလိုက္ၿပီး …..အ၀တ္အစားသိမ္းၿပီး မနက္ျဖန္မင္းျပန္ေတာ့” တဲ့။

 

ဒီဇင္ဘာ (၁၄) ရက္ …..တနသာၤရီ ရုိးမေတာင္တန္းႀကီး အစျပဳရာ ေတာင္ညိဳေတာင္တန္းႏွ ေဘးက ေကာ့ကရိတ္ အေဆာင္ အခန္းနံပါတ္ (၇၁) ကို ႏႈတ္ဆတ္ၿပီး ေျမနီလမ္းကေလးအတိုင္းကားဂိတ္ရွိရာကို  လွမ္းလာပါေတာ့တယ္၊ ေက်ာင္း၀င္းထဲကို ေတာ့မ၀င္ ျဖစ္ေတာ့.. ခ်ိုဳလြင္လြင္ေရစီးသံေတြနဲ႕ ဂ၀ံသေခ်ာင္းရဲ႕ လွပသာယာမႈကို ေနာက္ထပ္မျမင္ခ်င္ေတာ့၊ ကံ့ေကာ္ပင္ရိပ္ ရဲ႕ ေအးျမတဲ့အရိပ္ကို  ျမင္ရင္ …ရင္ထဲကႏွလုံးသားေတြ ေၾကကြဲမွာစိုးလို႕၊ အထူးသျဖင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြဆုံဆည္းေနက် လိုင္ဘရီေလးရဲ႕ …ဆက္ဆက္ဆုံအုံးမယ္ ….မွာစကားကို မၾကားခ်င္ေတာ့လို႕ပါ။

 

ဒီလိုနဲ႕…..ရာသီေတြလည္း ထပ္ေျပာင္း…ႏွစ္ေတြလည္း ထပ္ၾကာလာေတာ့…ဒီမိုကေရစီဆို တာ…… “ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ  ရွိႏိုင္ၾကတဲ့ အၾကမ္းဖက္ပ႗ိပကၡျဖစ္လာမဲ့ အေျခအေနေတြကို ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေဆြးေႏြးခြင့္၊ ေစ့စပ္ညွိႏႈိင္းမႈျဖင့္ ေျဖရွင္းႏိုင္ေအာင္ ဒီမိုကေရစီက ဖန္တီးေပးလိုက္တာပါပဲ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တည္ရွိေနခဲ့ၾကတဲ့ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ကြဲျပားျခားနားမႈေတြ ပေပ်ာက္ေအာင္ ဒီမိုကေရစီက မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒီမိုကေရစီဟာ ယဥ္ေက်းတဲ့ ႏိုင္ငံသားအဖြဲ႕အစည္းေတြ ေပၚေပါက္ေစပါတယ္။ ၿပိဳင္ဆိုင္သူ အခ်င္းခ်င္း ယဥ္ေက်းစြာ သည္းခံတဲ့ ဆက္ဆံေရးမ်ိဳးကို ဒီမိုကေရစီက ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။

 

အပိုင္း (၃ )ကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။