ေတာ္လွန္ေရး၏ ခရီးအစ

မုိးကား တဖြဲဖြဲ႐ြာလွ်က္႐ွိသည္၊ အခ်ိန္ကား ဝါေခါင္လ အဖိတ္ေန႕ညျဖစ္ေနေသာ္လည္း မုိးသားတိမ္လိပ္တုိ႕ ပိတ္ေမွာင္ကာ ဆီးထားေသာေၾကာင့္ လုံေလာက္ေသာအလင္းမေပးႏုိင္႐ွာေပ၊ လင္းတခါ ေမွာင္တလွည့္ အေျခအေနကုိ အခြင့္ေကာင္းယူ၍ လူတခ်ဳိ႕သည္ မြန္အမ်ဳိးသားတုိ႕၏ အနာဂတ္အေရးကုိ ေဆြးေႏြး ေနလွ်က္ ႐ွိသည္။ ယင္းအဖြဲ႕ကုိ ႏုိင္ပန္းသာ၊ ဗုိလ္သိန္းတို႕ ဦးေဆာင္ၿပီး အေက်အလည္ ေဆြးေႏြး၍ မနက္ျဖန္အတြက္ အစီအစဥ္မ်ား ခ်မွတ္ေနၾကသည္၊ ဝါေခါင္လျပည့္ေန႕ အာ႐ုံ တက္ခ်ိန္၊ တိမ္ညိဳဖုံး၍ လေရာင္မလင္းမႈကုိ အကာအကြယ္ျပဳကာ မြန္အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရး တပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ား သက္ဝင္လႈပ္ ႐ွားေနၾကေပၿပီး။ ၎တုိ႕၏ ဦးတည္ခ်က္ကား မြန္ေက်း႐ြာမ်ား႐ွိ ကာကြယ္ေရး လက္နက္မ်ားကုိ သိမ္းဆည္းရန္ပင္ ျဖစ္ သည္၊ ထုိ႕ေန႕တြင္ ဂ်ဳိင္းျမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္ ဇာသျပင္၊ တရနာ၊ ခရား၊ ေကာ့ဘိန္း၊ ေကာ့ေပါက္၊ ကမ္းနီး အစ႐ွိသည့္ေက်း႐ြာမ်ား႐ွိ ကာကြယ္ေရးအတြက္ ထုတ္ေပးခဲ့ေသာ ေသနတ္အားလုံးကုိ ဦးစြာသိမ္းယူလုိက္ၾကသည္၊ ေနာက္တစ္ေန႕၌ ထုံးအုိင္၊ ကဒုိး၊ ေကာ့ႏွပ္ေက်း႐ြာမ်ား႐ွိ ေသနတ္မ်ားကုိ ေသြးထြက္သံ ယိုမႈမ႐ွိဘဲ သိမ္းယူလုိက္ၾကသည္။ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၁၀ ခုႏွစ္၊ ဝါေခါင္လျပည့္ ေန႕ျဖစ္စဥ္မွသည္ မြန္ေတာ္လွန္ေရး၏ နိဒါန္းခရီးၾကမ္းကုိ စတင္ခဲ့သည္။

ထုိစဥ္ကာလ ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနမွာ တည္ၿငိမ္မႈကင္းမဲ့ေနေပသည္။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္တြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဦးေဆာင္၍ တုိင္းရင္းသားမ်ား၏ စည္းလုံးညီၫြတ္မႈအားျဖင့္ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိ ခ်ဳပ္ဆုိႏုိင္ခဲ့သည္။ ေနာင္တြင္ လြတ္လပ္လာမည့္ ျမန္မာ ႏုိင္ငံတြင္ တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား၏အနာဂတ္အေရးကုိ အေလးေပး ေဆာင္႐ြက္သြားမည္ဟု ဂတိကဝတ္မ်ား ျပဳခဲ့သည္။ သုိ႕ေသာ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္တကြ ေခါင္းေဆာင္တခ်ဳိ႕ လုပ္ႀကံခံရၿပီးေနာက္ပုိင္း လြတ္လပ္ေရးရ႐ွိၿပီး တက္လာေသာ ႏုိင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားမွာ မဟာဗမာဝါဒီ လူမ်ဳိးႀကီးဝါဒကုိ ကုိင္စြဲလာခဲ့သည္။ ပါတီစုံစနစ္ျဖင့္ တည္ေထာင္ထားၿပီး ျဖစ္လင့္ကစား မိမိတုိ႕၏ပါတီအတြက္သာ ဦးတည္လုပ္ေဆာင္လာခဲ့ၾကသည္။ တုိင္းရင္းသားမ်ား၏အေရးကိစၥကုိ မ်က္ကြယ္ျပဳလာ ခဲ့ၾကသည္။ အဂၤလိပ္မ်ားအုပ္ခ်ဳပ္သကဲ့သုိ႕ က်န္တုိင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ားအေပၚ ကြၽန္ျပဳအုပ္ခ်ဳပ္လုိခဲ့ၾကသည္။ ဤစိတ္ရင္း မမွန္ေသာအေျခအေနေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္ႀကီးမလႊဲမေ႐ွာင္သာ ျဖစ္လာခဲ့ေပသည္။

မုန္တုိင္းထန္ထန္၊ ေရဆန္ေလထန္ခရီး

၁၉၄၈  ခုႏွစ္ ျမန္မာႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရး႐ွိၿပီးျဖစ္ေသာ္လည္း မြန္ျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္၊ ရခုိင္ျပည္နယ္ ေဖၚထုတ္ေရး အစီအစဥ္ကုိ ဖဆပလအစုိးရမွ လ်စ္လ်ဴ႐ႈခဲ့ရာ KNU ကရင္အမ်ဳိးသားအစည္းအ႐ုံးမွ ၎၊ မြန္လူမ်ဳိးေရးရာအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ၎ ႀကီးမႈး၍ လူထုဆႏၵျပပြဲမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေပသည္၊ သုိ႕ေသာ္ ဖဆပလ အစုိးရသည္ မြန္ႏွင့္ကရင္တုိ႕၏ လုိလားခ်က္ကုိ အသိ အမွတ္မျပဳယုံသာမက စစ္ေရးနည္းအရ အေရးယူမည့္အသြင္ ေဆာင္႐ြက္လာခဲ့ရာ ကရင္မ်ားက ကရင္အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႕ ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္၊ မြန္မ်ားလည္း မြန္အမ်ဳိးသားကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႕မ်ား ဖြဲ႕စည္းခဲ့သည္၊ သုိ႕ေသာ္ မြန္အမ်ဳိးသား ကာကြယ္ေရးတပ္ဖြဲ႕ (MNDO)  မွာ လက္နက္မ႐ွိေသးေပ။ ျဖစ္ပြားေနေသာ အေျခအေနအေပၚ ႐ွိသည့္ လူအင္အား၊ စိတ္ဓါတ္ အင္အားျဖင့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္၊ ၁၉၄၈ ၾသဂုတ္လေလာက္တြင္ မြန္ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ေသာ ႏုိင္လွေမာင္၊ ႏုိင္ဘလြင္(ႏုိင္ေ႐ႊက်င္)ႏွင့္ ကရင္ေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္ေသာ ေစာဘဦးႀကီး၊ ေစာသာဒင္၊ ဆရာသာထုိ၊ မန္းဘဇံ၊ မန္းဂ်ိမ္း ေစာဘယ္လိတုိ႕သည္ မြန္ျပည္နယ္ႏွင့္ကရင္ျပည္နယ္ ေဖၚထုတ္ေရးအတြက္ ေဆြးေႏြးၫိွႏႈိင္းၿပီး မြန္ -ကရင္ သေဘာတူညီ ခ်က္ (၄) ခ်က္ အဓိဌာန္ျပဳခ်က္မ်ား ခ်မွတ္ႏုိင္ခဲ့သည္၊ အဆုိပါသေဘာတူညီခ်က္မွာ -

(၁) မြန္ႏွင့္ကရင္ ပူးေပါင္း၍ တုိက္ပြဲဝင္သြားမည္။
(၂) ထုိသုိ႕တုိက္ပြဲဝင္ရာတြင္ အသက္ကုိ ပဓါနမထားဘဲတုိက္ပြဲဝင္သြားမည္။
(၃) တဖြဲ႕မွ မသိဘဲ အျခားတတိယအဖြဲ႕ႏွင့္ပူးေပါင္းျခင္း မျပဳလုပ္ရ။
(၄) ႀကိဳးပမ္းမႈ ေအာင္ျမင္သြားလွ်င္ မြန္ႏွင့္ကရင္ျပည္သူမ်ား၏ ဆႏၵႏွင့္အညီ နယ္ေျမကိစၥမ်ား ေဆာင္႐ြက္သြားမည္။

အဆုိပါမြန္ႏွင့္ကရင္သေဘာတူညီခ်က္ရ႐ွိၿပီးေနာက္ ဖဆပလ အစုိးရအေနႏွင့္ မြန္၊ကရင္အဖြဲအစည္းအေပၚ သေဘာထားမႈ တင္းမာလာသည္၊ ေမာ္လၿမိဳင္ခ႐ုိင္ဘက္သုိ႕ လုံၿခဳံေရးအေၾကာင္းျပကာ တပ္ရင္းတရင္း ေစလႊတ္ခဲ့သည္၊ မြန္ႏွင့္ကရင္တုိ႕၏ ေ႐ွ႕ဆက္ေျခလွမ္းမ်ားကုိ ဟန္႕တားရန္ ႀကံစည္လာသည္။ မြန္ႏွင့္ကရင္ေက်းရြာမ်ားမွ ကာကြယ္ေရးလက္နက္ကုိသိမ္းဆည္း ရန္  ႀကံစည္လာသည္။ အစိုးရ၏ အႀကံအစည္ကုိ သိ႐ွိေသာ မြန္လူငယ္မ်ားမွာ လက္နက္ လုံးဝ မအပ္ရန္ ေက်း႐ြာအႏွံ႕ လႈံ႕ေဆာ္မႈျပဳ ခဲ့ၾကသည္။ ဖဆပလ အစုိးရအေနႏွင့္မြန္ႏုိင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားကုိ ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္ျခင္း၊ မြန္မ်ဳိးခ်စ္ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားကုိ ဖမ္းဆီးႏွိပ္ကြပ္သတ္ျဖတ္ျခင္းမ်ား တုိး၍ လုပ္ေဆာင္လာသျဖင့္ မလြဲမေ႐ွာင္သာေတာ့ဘဲ လက္နက္ကုိင္ ေတာ္လွန္ေရး လမ္းစဥ္ကုိ ကုိင္စြဲ၍ ခုခံေတာ္လွန္စစ္ကုိ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ရေလသည္။

ထုိ႕ေၾကာင့္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္၊ ၁၃၁၀ ခုႏွစ္ဝါေခါင္လျပည့္ေန႕တြင္ ဇာသျပင္ေက်း႐ြာမွ အစျပဳ၍ လက္နက္ မ်ားကုိ သိမ္းဆည္းရာမွ မြန္ေတာ္လွန္ေရး ျဖစ္စဥ္သေႏၶ တည္လာခဲ့သည္။ တနည္းအားျဖင့္ဆုိလွ်င္ ေပါက္ကြဲ လုလုျဖစ္ေန ေသာ မြန္အမ်ဳိးသားမ်ား၏ လြတ္လပ္ေရး လုိလားမႈဆႏၵကုိ ဤဝါေခါင္လျပည့္က တပ္လွန္႕လုိက္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဤဝါေခါင္လျပည့္ေန႕သည္ မြန္အမ်ဳိးသားမ်ား အတြက္ မတရားမႈကုိ ေတာ္လွန္ေသာေန႕ထူးေန႕ျမတ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားလုိက္ရေပသည္။