၈၊၈၊၂၀၀၈ ရက္ေန႕သည္ ၈၈ အေရးေတာ္ပုံႀကီးအႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ျဖစ္သည္၊ ထုိ႕အေရးေတာ္ပုံႀကီးေၾကာင့္ က်ေနာ္တုိ႕ ဘဝ မထင္မွတ္ပဲ ေျပာင္းလဲမႈအသြင္သ႑ာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ႀကိဳးစား႐ုန္းကန္ရင္း အခက္အခဲမ်ားစြာတုိ႕ကုိ အခ်ိန္ကာလ ေ႐ြ႕လ်ား မႈႏွင့္အတူ ရင္ဆုိင္ျဖတ္ေက်ာ္ေနရဆဲပဲ၊ သတိရစရာမ်ားစြာမွ အၿမဲတမ္းအမွတ္ရစရာ ေန႕တေန႕ကုိ ျပန္လည္သတိရမိ၏၊ ထုိစဥ္က က်ေနာ္ (၈) ေလးလုံး ေက်ာင္းသားအေရးအခင္း မြန္ေက်ာင္းသားတစ္ဦးအေနျဖင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီသုိ႕ ဝင္ေရာက္ေနခဲ့ပါၿပီ။

၁၉၈၉ ခုႏွစ္(၈) ေလးလုံးတစ္ႏွစ္ ျပည္သည့္ေန႕၊ ABSDF ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသား ဒီမုိကရက္တစ္ တပ္ဦးမွ ႏွစ္ပတ္လည္ျပည့္ေန႕ အခမ္းအနားကုိ ဘုရားသုံးဆူ႐ြာ (ၿမိဳ႕မတည္ေသးေပ)တြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္သည္။ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ ထုိစဥ္က မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဒုဥကၠဌ ႏုိင္ႏြန္လာက သဘာပတိ အျဖစ္ ေဆာင္႐ြက္ရန္ ျဖစ္သည္။

က်ေနာ္တုိ႕အေခၚ ဆရာႏြန္လာမွာ ထုိေန႕နံနက္ (၇) နာရီတိတိ ဗဟုိမွစတင္ထြက္ခြာရန္ ၫြန္ၾကားထားၿပီး သူသည္ နံနက္ ခင္း VOA သတင္းစတင္လႊင့္ ခ်ိန္တြင့္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနေပၿပီ၊ က်ေနာ္တုိ႕ လုိက္ပါရမည့္ ရဲေဘာ္ မ်ားသည္လည္း ဆရာ၏အဆင္သင့္ျဖစ္မႈ အေနအထားကုိ ေတြ႕ရသျဖင့္ ကမန္းကတန္း ျပင္ဆင္ၾကရသည္။

ဆရာႀကီးမွာ အခ်ိန္တိက်သူလည္း ျဖစ္သည္၊ သတ္မွတ္ခ်ိန္၊ ေနရာမေရာက္ယင္ ဒီအတုိင္းပဲ ခ်န္ထား ရစ္ေပေတာ့ ဆုိသည့္ ပုဂိၢဳလ္မ်ဳိး၊ နံနက္(၇) နာရီတိတိ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ႏုိင္ေရာ့စ၊ ဗဟုိေကာ္မတီဝင္အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ဘုရားသုံးဆူးသုိ႕ ေမာ္ေတာ္ကားျဖင့္ ထြက္ခြာခဲ့သည္။ ေျမနီလမ္းျဖစ္ၿပီး မုိးတြင္းလမ္းမွာ ခေနာ္ခနဲ႕ ျဖစ္ေနသည္။

ထုိစဥ္ ဘုရားသုံးဆူးမွာ ႐ြာပ်က္ႀကီးျဖစ္ေနသည္။ ၁၉၈၈ ခု၊ ဇူလုိင္လတြင္ ၂၇ ရက္ၾကာ ဘုရားသုံးဆူ ေဒသတဝုိက္တြင္ မြန္ ႏွင့္ကရင္ (NMSP & KNU) လက္နက္ကုိင္ ပဋိပကၡတုိက္ပြား ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး တစ္ႏွစ္ပင္ လြန္ေျမာက္ခဲ့ေသာ္လည္း ႐ြာသားမ်ား ျပန္မေနဝံ့ေသးေပ၊ မီးေလာင္ျပင္၊ အိမ္ပ်က္မ်ား၊ ၿခဳံေတာမ်ား ႂကြင္းက်န္ေနေသာ ေျမျမဳပ္မုိင္းႏွင့္ အႏၲရာယ္႐ွိသည္ ဆုိေသာ အ႐ုိးစုေခါင္းသေကၤတတုိ႕က အလြန္ အက်ဥ္းတန္ေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံလုံးဆုိင္ရာ ေက်ာင္းသားဒီမုိကရက္တစ္တပ္ဦး ABSDF (ဘုရားသုံးဆူးေဒသ) အင္အား ၂၀၀ ဝန္းက်င္ခန္႕ ထုိ႐ြာပ်က္၌ စခန္းခ်ေနထုိင္လွ်က္ ႐ွိသည္၊ သူ႕ဖာသာ အေလ့အက်ေပါက္ေသာ သေဘၤာသီး၊ ေ႐ႊဖ႐ုံ၊ ဗူး၊ ငွက္ေပ်ာသီးတုိ႕က ရိကၡာအေထာက္အပ့ံမ်ား ျဖစ္ေနသည္။

၈၈ အေရးအခင္းၿပီး စစ္တပ္အာဏာသိမ္းၿပီးေနာက္ မၾကာမီတြင္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီသုိ႕ မြန္ေက်ာင္းသားႏွင့္ ျပည္သူအင္အား ၁၅၀၀ ေက်ာ္ ဝင္ေရာက္လာသည္၊ ႐ုတ္တရက္ တုိးပြားလာသည့္ တပ္ဖြဲ႕ဝင္ ဦးေရေၾကာင့္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီအေနျဖင့္ ရိကၡာ ဖူလႈံေရးအတြက္ ထိပ္ပုိင္းေခါင္းေဆာင္မ်ား အခက္အခဲအေတာ္ ျဖစ္ေနရသည့္ကာလလည္း ျဖစ္ေနသည္၊ တစ္ဖက္တြင္ မိမိ ေဒသသုိ႕ ေရာက္႐ွိလာေသာ ABSDF ေက်ာင္းသားတပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊ အခ်ဳိ႕ေသာ အစုအဖြဲ႕ငယ္ မဟာမိတ္ဝင္မ်ား ရပ္တည္ႏုိင္ ေရးအတြက္ ရိကၡာ၊ လက္နက္၊ ေငြေၾကးတုိ႕ကုိလည္း ေထာက္ပံ့ေနရျပန္သည္။

မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္တည္ရာ နမ္းပကိက္႐ြာ (ဘုရားသုံးဆူး - စံခလပူရီ ကားလမ္ေဘး (ယခု ထုိင္းနယ္ေျမထဲ မသိသာဝင္သြားၿပီး)အနီး မွ ဘုရားသုံးဆူသုိ႕ တစ္နာရီခန္႕ ခက္ခက္ခဲခဲ ကားျဖင့္ သြားၾကရသည္၊ ဆရာႏုိင္ႏြန္လာႏွင့္အဖြဲ႕ အခမ္းအနားက်င္းပရာ ေနရာသုိ႕ ေရာက္႐ွိလာၿပီး မၾကာမီတြင္ အခမ္းအနား စတင္ခဲ့ပါသည္။ စင္ျမင့္ေပၚ ဆရာ့အနီး သဘာပတိအဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္ ေကအန္ယူမွ ဗဒုိသာအဲ (ဦးတင္ဦး)လည္း တက္ေရာက္ပါသည္။

ဆရာသည္ လက္႐ွိကာလ ေတာ္လွန္ေရး ဒီေရအရွိန္အဟုန္ တုိးတက္ျမင့္မားလာမႈအေပၚ စိတ္ဓါတ္ အလြန္ တက္ႂကြအားရေနသည္။ ခ်ိနဲ႕ေနသည့္ပါတီ၏ဘ႑ာေရးအေျခအေနကုိ စိတ္ေအးေအးျဖင့္ ခက္ခက္ခဲခဲ အေျဖ႐ွာေက်ာ္ျဖတ္ေနရစဥ္ ကာလမ်ားတြင္ မႈိင္ေတြေငးေမာသည့္မ်က္ႏွာအသြင္ သူ႕ထံ လုံးလုံးမေတြ႕မိ၊ သူ၏မိန္႕ခြန္းမ်ားတြင္လည္း ျပည္သူႏွင့္အတူ မၾကာမီ မုခ်ေအာင္ပြဲ ဆင္ႏႊဲရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႁမြက္ၾကား ေလ့႐ွိပါသည္။

အခမ္းအနား၏ထုံးစံအတုိင္း အလံေတာ္၊ က်ဆုံးအာဇာနည္းရဲေဘာ္တို႕ကို အေလးျပဳၾကၿပီး သဘာပတိ အဖြင့္မိန္႕ခြန္း ေခၽြရပါသည္၊ ဆရာႀကီး၏ ပဏာမမိန္႕ခြန္းအစမွာ အားမာန္ပါၿပီး စိတ္ဓါတ္ အလြန္ တက္ႂကြေနသည္။ သုိ႕ေသာ္ ႏွစ္မိနစ္ခန္႕ အၾကာတြင္ အသံေနအသံထား မူမမွန္ေတာ့ေပ၊ ဆရာ၏ ညာလက္တဖက္ ေျမာက္လာၿပီး တစ္စုံတစ္ခုကုိ လွမ္းဆြဲဟန္ႏွင့္ ဝုန္းကနဲ ပက္လက္လန္ လဲက်ေလေတာ့ သည္။

အခမ္းအနားမွာ ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားေတာ့သည္၊ က်ေနာ္တုိ႕အားလုံးမွာ ေျခမကုိင္မိ၊ လက္မကုိင္မိ၊ ဘာလုပ္ရမွန္း ေတာင္မသိ၊ ဆရာႀကီးအသက္မ႐ွိေတာ့ပါ၊ ႐ုပ္အေလာင္းကုိ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္သုိ႕ ခ်က္ခ်င္း သယ္ေဆာင္လာၿပီး မၿပီးသတ္ေသး ေသာအခမ္းအနားကုိ စိတ္မေကာင္းအံ့ၾသစြာျဖင့္ ဆက္လက္ က်င္းပခဲ့သည္။

ဆရာ၏ႏွလုံးေရာဂါ က်န္းမာေရးအေျခအေနကုိ ဆရာႏွင့္ အလြန္ရင္းႏွီးကြၽမ္းက်င္သူတစ္ဦးျဖစ္ေသာ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ စီရီရာတ္ (Sirirat Hospital) ေဆး႐ုံႀကီးမွ ႏွလုံးေရာဂါေဗဒ အထူးကြၽမ္းက်င္သူအျဖစ္ စာပုိ႕ခ်ေနသူ ေဆး႐ုံအုပ္ႀကီး ထုိင္း ႏုိင္ငံသား ေဒါက္တာ စူအက္ဂဇေသဏီ (ဘုရင့္သမားေတာ္) သူ႕အား သတိေပးခဲ့ဘူးသည္၊ ေမာ္ေတာ္ကားခရီး႐ွည္၊ လမ္းၾကမ္းမ်ားက္ို အဓိကေ႐ွာင္႐ွားရန္ျဖစ္၏၊ (၆) လသာအသက္ရွင္ ေနထိုင္ခြင္႕ရွိေတာ႕မည္ဟုဆိုခဲ့သည္။ သုိ႕ေသာ္ ဆရာသတိ ျပဳမိဟန္ မထင္ပါ။

ဆရာ၏ႂကြင္းက်န္ေသာ ႐ုပ္ကလာပ္ကုိ (၇) ညတုိင္တုိင္ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္ (နမ္းပကိတ္)တြင္ ဂါရဝျပဳထား႐ွိၿပီး ရဟန္း႐ွင္လူ၊ ျပည္သူပရိသတ္၊ မိမိပါတီပါဝင္ရဲေဘာ္၊ မဟာမိတ္အဖြဲ႕ဝင္၊ ထိုင္းႏုိင္ငံသား မြန္လူမ်ဳိးမ်ား ေထာင္ဂဏန္းမက ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္အနီး႐ွိ အာဇာနည္သခ်ဳႋင္းသုိ႕ လုိက္လံ ပုိ႕ေဆာင္ၿပီး စစ္အခန္းအနားႀကီးျဖင့္ မီးသၿဂဳႋလ္ပြဲ ျပဳလုပ္သည္။

ဆရာ မိန္႕ခြန္းေခြၽတုိင္း အၿမဲပါေလ့႐ွိေသာ စကား(၃)ခြန္းမွာ-ႏုိင္ငံေရးသမား၊ေတာ္လွန္ေရးသမားဆိုတာ-

(၁) အမ်ားတကာ ေ႐ွ႕ေမွာက္မွာ ရင္ဆုိင္ေျဖ႐ွင္းရဲတဲ့ သတၲိ႐ွိရမယ္။
(၂) အမ်ားတကာ ေ႐ွ႕ေမွာက္မွာ မွန္ကန္တဲ့ဘက္က ရပ္တည္ လုပ္ေဆာင္ရဲရမယ္။
(၃) အမ်ားတကာ ေ႐ွ႕ေမွာက္မွာ တုိက္ပြဲဝင္ရင္း အေသခံရဲရမယ္။

ဆရာအၿမဲႁမြက္ၾကားေလ့႐ွိေသာ အဆိုအမိန္႕အတုိင္း အမ်ားတကာ ေ႐ွ႕စင္ေပၚတြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီး မဟုတ္ပါလား၊ ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ အသက္(၇၂)ႏွစ္ရွိၿပီးျဖစ္သည္။ ဆရာ၏အ႐ုိးျပာကုိ ေမြးရပ္ေျမျဖစ္ေသာ မုဒုံၿမိဳ႕နယ္၊ ႏွီးဗေဒါေက်း႐ြာ၊ ႐ြာလယ္ ေစတီဝင္းတြင္ ပုံ႐ုပ္ထု ျပဳလုပ္ထား႐ွိသည္။

စကားခ်ပ္။            ။ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဗဟုိ ဥကၠဌႀကီးအျဖင့္ ဦးေဆာင္ထမ္းရြက္ခဲ့သူမ်ားမွာ-
(၁) ႏုိင္ေ႐ႊက်င္(ကြယ္လြန္)
(၂) ႏုိင္္ႏြန္လာ (ကြယ္လြန္)
(၃) ႏုိင္ထင္ (ကြယ္လြန္)
(၄) ႏုိင္ေထာမြန္ (ယခုလက္႐ွိ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ ဥကၠဌႀကီး တုိ႕ျဖစ္ၾကသည္။

(ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ ႐ွစ္ေလးလုံးအႏွစ္ ၂၀ ျပည့္ ခရီးကုိ ျဖတ္သန္းလာသည့္ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားႏွင့္ ဆရာ ႏုိင္ႏြန္လာအား ဂုဏ္ျပဳပါ၏ ။)